5 λεπτά ανάγνωσης.
😅Θα ήθελα να σας δώσω ένα μικρό context για τη σχέση μου με τους Anthrax. Αγόρασα το Among the Living με δραχμούλες, επειδή ο Στέλιος απο το χωριό είπε ότι “γ@μ@ει” και ότι θεωρείται δισκάρα σε όλα τα σύμπαντα της Μάρβελ. 🤔Ψάρωσα και εγώ και λέω οκ, τι ψυχή έχουν 6900 δραχμές μπροστά σε μια δισκάρα ε; Εδώ να πούμε ότι είχα ήδη ακούσει το Master of Puppets και κάπου εδώ νομίζω πρέπει να λήξει το άρθρο για να μην σύρω τους Anthrax σε αργό θάνατο με μπάμπιες μετά το σχολείο επι μια βδομάδα.
Διαβάστε επίσης: Το Heavy Metal Supergroup Category 7 κυκλοφορεί το “Mousetrap”
💀Οι συνέπειες αυτού του γεγονότος λοιπόν, είχαν ως αποτέλεσμα το μπάσιμο στο Among the Living να αντιμετωπιστεί όπως τα νηστίσιμα φασολάκια. Σημαδεμένος ακόμα απο το Battery των Metallica, oι Anthrax αδικήθηκαν και παρέμειναν για μένα ένα μεχάλο “ΜΕΧ”. Καιρό μετά πυροβολάω ακόμα μια φορά τη σχέση μου με τους Anthrax καθώς πάω και παίρνω το We’ve Come for you All καθώς ωσάν πόντιος, δεν είχα που να ξοδέψω τα φρέσκα ευρώ μου, οπότε χαζεύοντας τους δίσκους στο Metropolis σκέφτηκα “Μα τι μπορεί να πάει στραβά;”.
🙃🙃Θα υπερασπιστώ σήμερα το Stomp 442, πρώτον γιατί κάποιοι απο εσάς το προτείνατε στη σελίδα μας στο facebook και δεύτερον αναλογιζόμενoς τις γνώσεις μου στην συμπαθέστατη μπάντα απο τη Νέα Υόρκη, νιώθω ότι το “ακούω Pantera μέχρι να σβήσει ο ήλιος και ο Dimebag είναι ο μπαμπάς μου – Stomp 442” θα χαίρει καλύτερης δικηγορικής διαλεκτικής απο μέρους μου.
🥰Έχεις Dimebag Darrel στο δίσκο; Τέλος συζήτησης, κύριε πρόεδρε, σφυρίξτε λήξη δικαστηρίου παρακαλώ και πάμε για τίποτε λουκάνικα με πράσο γιατί με έκοψε η λόρδα. Τι όχι; Άντε καλά.😤😤
💥💥Αν κάποιος μου έλεγε ότι ο δίσκος είχε στις κιθάρες εξ’ολοκλήρου τον Dimebag θα το πίστευα αλλά η αλήθεια είναι ότι συμμετείχε μόνο στο Riding Shotgun και στο King Size αλλά τα πλοκάμια της επίδρασης του στο Stomp 442 είναι…τεράστια. 🐙😁💧 O δίσκος βγήκε το 1995 όταν στην αγορά υπήρχαν ήδη τα Cowboys from Hell, Vulgar Display of Power και Far Beyond Driven οπότε οι Anthrax τα βάλανε κάτω και σκέφτηκαν “οι Sabbath το γυρίσανε στο rap, οι Metallica στα λεφτά, οι Iron Maiden διώξαν τον Dickinson, οπότε εμείς πρέπει να κάνουμε τη διαφορά. Θα κλέψουμε Pantera και θα καλέσουμε τον Dimebag για τσίπουρα και για ξεκάρφωμα. Μη μας πούνε και τίποτε Φοίβους!!”. Θέλει big balls of steel να δοκιμάσεις κοχλιούς μπουρμπουριστούς με σάλτσα θυμαριού και κρόκου Κοζάνης και να μην πουλήσεις την ψυχή σου στο nu-metal στα 90s. Βάσει αυτού ας δώσουμε σε αυτούς τους δίσκους που προσπαθήσανε κάτι διαφορετικό, ένα αστεράκι που δεν πήραν την πεπατημένη οδό, ντε και καλά επειδή προσβλήθηκε ο Αλέξης απο τη Σκάλα Λακωνίας. 😁 Επιπλέον οι επιρροές απο Pantera είναι πολύ προτιμότερες απο τις αντίστοιχες απο φολς σωστά; Σωστά!!
Διαβάστε επίσης: Ήταν οι ANTHRAX οι πρωτοπόροι του Nu-Metal;
📀Ο δίσκος έφτασε εώς το #47 του Billboard και εώς το #10 στο UK Rock & Metal. Καθόλου άσχημα. Το πρόβλημα των χατζημεταλλάδων ήταν ότι τόλμησε η νεσλέ και τους άλλαξε τη φρουτόκρεμα και το πρόβλημα των ντεμέκ ανοιχτόμυαλων χιπστεράδων ήταν ότι ο δίσκος είναι μονότονος. Εσείς δηλαδή όταν κάνετε σεξ με τον/την σύντροφο σας έχετε κάθε μέρα το τέλειο σεξ, με ταυτόχρονη κορύφωση, 4 κάμερες, 34 διαφορετικές στάσεις, παλαιωμένο κρασί Λαζαρίδη και ροδοπέταλα στο κρεβάτι; Ποντάρω το DVD του Rock In Rio ότι κάποια λαϊβάκια τελειώνουν… “πρόωρα” 😏😏😏. Με αυτό το ατσάλινο επιχείρημα καταλήγω στο ότι οι Anthrax δεν αξίζουν το αρχαίο ελληνικό δράμα “Χάλι μαύρο οι Anthrax μετά το πρώτο demo, απορώ πως μπήκαν στους Big 4”.
✌✌Το Stomp 442, σύμφωνα με σχόλια φανς ανα τον κόσμο, πήρε τον προηγούμενο δίσκο Sound of White Noise και του έβαλε λίγο γκρουβίλα και μαυρίλα παραπάνω. Αυτό δείχνει μια μπάντα που θέλει να πιέσει κάποια όρια, αποφεύγοντας βέβαια να τα πιέσει όπως θα τα πιέσουν οι Megadeth με το Risk το 1999, και χωρίς να πουλήσουν την ψυχή τους στο φολς μέταλ που εκείνη την περίοδο ξεπέρασε τα κουλούρια Θεσσαλονίκης σε δημοτικότητα.
📣Συνεχίζοντας, δεν πρέπει να παραλείψουμε το γεγονός ότι ο δίσκος αδικήθηκε εγκληματικά απο την Elektra Records, όσο αφορά το κομμάτι της διαφήμισης. Ενώ τα αρχικά νούμερα ήταν πολύ καλά η συνέχεια δεν ήταν εξίσου θετική και αυτός ήταν και ο λόγος που οι Anthrax έληξαν τη συνεργασία τους με την Elektra Records, με κύριο λόγο την ελλιπή εώς και ανύπαρκτη προώθηση του δίσκου. Και το χειρότερο απ’όλα είναι ότι τους πούλησε σε μια περίοδο που το grunge και το nu-metal ήταν στα πάνω τους και αυτό συνετέλεσε σε θάψιμο με πατόφτυαρο. Διπλό χτύπημα κάτω απο τη μέση δηλαδή. Η εταιρία σκέφτηκε ότι μάλλον δεν μπορεί να βγάλει 44 Porsche Cayenne απο τους Anthrax, οπότε τους έδωσε το πουλί. 🐧
🎙Αν με ρωτάτε, θαρρώ ότι ο Bush πρόσφερε στους Anthrax αυτό που πρόσφερε και ο Andy Derris στους Helloween. Λίγο αντρίλα, αλητεία και τεστοστερόνη. Οκ εντάξει πετάμε τα σουτιέν μας για Kiske και Belladona αλλά για να αρχίσεις να εκτιμάς το καλό κρέας πρέπει να σταματήσεις για λίγο να τρως μόνο κοτόπουλο στήθος και άπαχο μοσχάρι και να ξεκινήσεις με κανά Γιαννιώτικο εξοχικό μπας και γίνεις άνθρωπος! Επίσης το Bare νομίζω είναι ένα όμορφο κομμάτι που στα νιάτα μου θα το αφόριζα επειδή είμαι πόντιος και μόνοθρας και Joan Jett.
🦄☠🤘Αν περάσουμε το δίσκο απο όλα τα τσεκς των προηγούμενων τα πιάνει όλα εκτός ίσως αυτό του songwriting(ήθελε λίιιιγο περισσότερο αγάπη) με εξαίρεση βέβαια τα King Size και Riding Shotgun που λάμπουν Μπάμπη μου. Μετά το δεύτερο συνεχόμενο άκουσμα σήμερα, καταλήγω ότι είναι απο τους δίσκους που απλά δεν έφαγε μερέντα το πρωί και πήγε στούντιο μετά απο βράδυ με τσίπουρα. Ομολογώ πάντως ότι όντας μεταξύ του Volume 8 και αυτού με κέρδισαν τα Παντεράδικα σκράτς στην κιθάρα στο Random Acts of Senseless Violence οπότε έκανα ότι το Volume 8 δεν υπάρχει. Κάποια χατζημεταλλόπουλα γράψατε ότι το Volume 8 είναι μια αδύναμη επιστροφή στα παλιά αλλά απο παλιά χορτάσαμε ε;
🤯🤯Φαν φακτ: Το εξώφυλλο προοριζόταν για το Balls to Picasso του Bruce Dickinson αλλά φαίνεται κώλωσε. Με το δίκιο του ίσως καθώς το αμερικάνικο Walmart απαγόρευσε τη διανομή του λόγω του πωπουδάκου.
🦑Θαλασσινά με τσίπουρο τρώτε ή είστε τίποτε χατζημεταλλάδες;🦑
