6 λεπτά ανάγνωσης.
💬Σε μια πρόσφατη ανάρτηση στη σελίδα μας στο φβ, ξεκινήσαμε μια μουσική συζήτηση γύρω απο τα red flags για μεταλλάδες σε ραντεβού. Ένα απο αυτά ήτανε φυσικά και το “Ακούω απ’όλα”, γιατί τι πιο αποκαρδιωτικό εξάλλου, απο το να μην απαντήσει η καψούρα σου “Μόνο Μέιντεν” στην ερώτηση “Τι μουσική σου αρέσει;”. Για να λέμε τα σύκα σύκα, εγώ σήκωσα πρώτος τη σημαία σε τούτο αλλά έπειτα ένας απο εσάς έγραψε «Κι αν όντως ακούμε (σχεδόν) απ’ όλα;» και η απάντηση μου ήταν ότι η βιοχημεία του εγκεφάλου μας καθιστά εξαιρετικά απίθανο αυτό το γεγονός.
🤔«Μα καλά ρε Βρασίδα, τόσο απίθανο είναι να είναι κάποιος Απόλας;» ακούω να ρωτάει ο Μάκης απο την Πάργα ενώ μασουλάει πίτα γύρο χοιρινό χωρίς ουγγαρέζα σαν ασέβαστος. Στην πραγματικότητα έπεσα ένα 5-10% έξω στην εκτίμηση μου, ποσοστό που αποτελεί τους ανθρώπους που όντως ακούνε απ’ολα, απλά χρησιμοποιούν τη μουσική περισσότερο σαν εργαλείο και όχι σαν μέσο για να ταυτιστούν με κάποιον ήχο, συναίσθημα ή στίχο. Αν σου σηκώνεται η τρίχα με ένα οποιοδήποτε τραγούδι τότε μπορούμε να πούμε με μεγάλη σιγουριά ότι δεν είσαι true “Ακούω απ’όλα”.
📊Ψυχολογικές μέλετες (θα παραθέσω τις πηγές στο τέλος) έχουν δείξει λοιπόν ότι το 50 με 70% των ακροατών, θα τους ονομάσουμε τυχαία Χατζημεταλλάδες, έχουν ξεκάθαρη προτίμηση σε ένα ή (το πολύ) δυο είδη. Ένα 20 με 25% αποτελείται απο τους Λίγοαπόλα που έχουνε μεν ποικίλα ακούσματα αλλά δείχνουν να έχουν τάσεις σε 2-3 είδη που θα επιλέξουν να ακούσουν όταν δεν ξέρουν τι θέλουν να ακούσουν, και το 5 με 10% αποτελείται απο τους True Απόλα που όντως θα ακούσουν απο Στανίση μέχρι και Burzum χωρίς την παραμικρή χημική αλλαγή στον εγκέφαλο τους.
🤘🎵Οι Χατζημεταλλάδες αντιμετωπίζουν τη μουσική σαν κάτι παραπάνω απο απλά ήχο. Είναι τρόπος ζωής, είναι το μαξιλάρι τους, η έμπνευση τους, ενώ το επικό ταβερνόξυλο που πέφτει όποτε κάποιος λέει πόσο γμάει το St. Anger είναι στην πραγματικότητα η τάση για κοινονικοποίηση και όχι το αντίθετο, όπως πιστεύουν κάποιοι αναίσχυντα.😇 Άλλοι κάνουν Add friend, οι Χατζήμεταλλάδες ρίχνουνε Χριστοπαναγίες. Το ίδιο είναι. 😁Επιπλέον η μουσική συνήθως καθορίζει το ντύσιμο τους καθώς και τις καθημερινές τους συνήθειες, τα οποία αμφότερα περνάνε σχεδόν πάντα απο το πρίσμα του αγαπημένου τους είδους. Αν η κοινότητα πει ότι το τσάι με νούφαρο Βοιωτίας είναι μέταλ, ο μεταλλάς θα πιεί το βάρος του σε νούφαρο Βοιωτίας.🌼
📈Οι Λίγοαπόλα τώρα, είναι σαν χαρακτήρες πιο ανοιχτοί σε νέα ερεθίσματα στη ζωή τους, τους αρέσει η ποικιλία και η πολυπλοκότητα και παράλληλα είναι λάτρεις της καινοτομίας. Αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι όσοι δεν είναι Λίγοαπόλες ακούνε πχ. μόνο Μέιντεν και Καρρά. Συγκεκριμένα οι μεταλλάδες των ερευνών που ακούνε κάποια ακραία είδη του μέταλ έχουν δείξει εξίσου έντονη αγάπη για καινούρια ακούσματα και πολυδιάστατες εμπειρίες. Ευκαιρία μάλλον να δω και εγώ τι κάνει το ρημάδι το Scum των Napalm Death!🤓
😮💨Ένα άλλο χαρακτηριστικό των Λίγοαπόλα είναι ότι αλλάζουν τα είδη ανάλογα με τη διάθεση. Αν εγώ ακούσω Slayer όταν αργεί ο ντελιβεράς, το γυρνάω σε Decapitated για να χαλαρώσω μετά τη δουλειά, ειδικά αν κάποιος πελάτης πει το επικό «Θα σε πληρώσω τον άλλο μήνα». Ο Λίγοαπόλας όμως θα ακούσει Prodigy αν έχει νεύρα αλλά μπορεί να χαλαρώσει με Γλυκερία. Ο λόγος είναι ότι τις περισσότερες φορές οι Λίγοαπόλες διαλέγουν το είδος που θα ακούσουν ανάλογα τη διάθεση που θέλουν να πετύχουν, ενώ οι Χατζημεταλλάδες ακούνε το αγαπημένο τους είδος επειδή μέσα σε όλα νιώθουν ότι τους χαρακτηρίζει και σαν άτομα, και όχι πάντα επειδή έφαγαν χυλόπιτα απο τη Μαιρούλα! 💔
📉Οι του 5%, a.k.a. “True Απόλα”, έχουν ακόμα πιο απομακρυσμένη σχέση με τη μουσική ως μέσο ταυτότητας και γέρνουν περισσότερο προς την πρακτική χρήση της. Πχ όταν δουλεύουν και θέλουν κάτι χαλαρό για να συγκεντρωθούν βάζουν Jazz. Όταν βάζουν ηλεκτρική σκούπα ακούνε Prodigy. Όταν έρχεται ο λογαριασμός του ρεύματος ίσως ακούσουν Septicflesh. Όχι επειδή ταυτίζονται αλλά επειδή θέλουν να πετύχουν ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα ή ψυχολογική διάθεση. Και ναι, σε έναν True Απόλα μπορείς να βάλεις pornogrind και πράγματι δε θα έχει πρόβλημα. Ίσα ίσα μπορεί να βγάλει τεφτέρι και να κρατήσει σημειώσεις!
💥Μινι φακτ: Ενδιαφέρον αποτελεί η έρευνα του Max Planck Institute της Φρανκφούρτης που αποκάλυψε το 2015 ότι οι True Απόλες έχουν 51% πιθανότητα να είναι σπουδαστές Μουσικολογίας ή οποιουδήποτε άλλου παρεμφερούς κλάδου μουσικών σπουδών. Βλαμμένοι μουσικοί! Νο σαρπράιζις χίαρ!🪴
🎶👉Συνεχίζοντας, έχει παρατηρηθεί ότι το συναισθηματικό δέσιμο, όσο κατευθυνόμαστε προς τον Τρου Απόλα, είναι όλο και μικρότερο εώς και αμελητέο σε σχέση πάντα με τις άλλες δυο κατηγορίες. Ο Λίγοαπόλας μπορεί ενίοτε να γκρινιάξει που ο Γονίδης έχει να βγάλει καλό δίσκο απο τότε που άρχισε να μιλάει με τους εξωγήινους αλλά για τον Τρου Απόλα είναι μια ακόμα Τρίτη. Δε χρειάζεται φαντάζομαι να σας πω τι θα πάθει ο Χατζημεταλλάς αν οι Iron Maiden βγάλουν πατάτα μετά το Senjutsu ε;;; 😏
📰🔊Επίσης όσο πιο Απόλας είσαι τόσο λιγότερο νοιάζεσαι για τα νέα των καλλιτεχνών, τόσο λιγότερο θα τύχει να πας σε συναυλία και ακόμα λιγότερο να μπεις σε μουσική κουβέντα για να κάνεις καινούριους φίλους. Ο Χατζημεταλλάς θα δει απλά έναν άλλον με μπλούζα Motörhead England, σε γκρι του πάγου απο τα 348 πλυσίματα, και αμέσως θα γίνουν κολλητάρηδες. Ο Λίγοαπόλας μπορεί και να πει ένα “Ωραίος” αλλά ο Τρου Απόλας θα αδιαφορήσει παντελώς.
😍Τέλος, και οι τρεις κατηγορίες αρέσκονται φυσικά πολύ στο να ακούνε μουσική αλλά οι Χατζημεταλλάδες θα χρειαστούν ψυχίατρο αν η μουσική πάψει να υπάρχει, οι Λίγοαπόλες θα αρκεστούν σε 2 λίτρα τσίπουρο, ενώ αντιθέτως οι Τρου Απόλες θα μεταπηδήσουν απλά σε κάποιο άλλο μέσο διαχείρησης της ψυχολογίας τους. Ούτε γάτα ούτε ζημιά κοινώς για αυτούς.
📌Εν κατακλείδι, γίνεται να ακούει κάποιος πραγματικά απ’ολα; Ναι γίνεται, αλλά καταπάσα πιθανότητα έχει πεθάνει μέσα του και η μουσική για αυτόν είναι απλά εργαλείο και όχι μέσο διασκέδασης, πρόκλησης συναισθημάτων ή τρόπου ζωής. «Και που είναι το κακό ρε φλώρε;;» ακούω τον Τάκη απο τα Χανιά να φωνάζει ενώ στάζει μους κολοκυθόσπορου με γάλα καρύδας απο τα χείλη του. Το κακό φίλες και φίλοι είναι ότι όπως όταν τρως ένα θεσπέσιο 3όροφο μπέργκερ, θέλεις να μοιραστείς τον ενθουσιασμό σου με το έτερον σου ήμισυ χωρίς να ακούσεις για το πόσο θρεπτικά είναι τα γκότζιμπέρις και οι σπόροι τσία, έτσι και με τη μουσική δύσκολα θα παίξει δαχτυλίδι αρραβώνων, αν στην ερώτηση «Μόνο Μέιντεν;;;» η απάντηση δεν είναι στη χειρότερη «Στανίση και Τρύπες, φίλε!».
Πηγές:
Rentfrow, Peter J.; Gosling, Samuel D. (2003) — The Do Re Mi’s of Everyday Life: The Structure and Personality Correlates of Music Preferences
Kopacz, Malgorzata (2005) — Personality and Music Preferences: The Influence of Personality Traits on Preferences Regarding Musical Elements
Max Planck Institute for Empirical Aesthetics(2015) — Exploring the musical taste of expert listeners: musicology students reveal tendency toward omnivorous taste
