4 λεπτά ανάγνωσης.
🤗Αγαπητά μου πουλόπα,
😌Προς ανακούφιση του Μπάμπη του Μέταλλου και του Τάκη του Πεταλούδα, η αυλαία με τα λαϊκές κυρίες πέφτει (προσωρινά😏). Να πω την αλήθεια λίγο ανακουφίζομαι και εγώ λίγο γιατί παρατήρησα ότι έπειτα απο καμιά ώρα Πίτσας Παπαδοπούλου σήμερα το πρωί, ήθελα μετά να το γυρίσω σε Radiohead, καταλήγοντας εντέλει στο Endgame των Megadeth. Πολύ μαυρίλα βρε αδερφάκι μου!
🤔🤔Αν δηλαδή νομίζετε ότι οι Black Sabbath τραγουδάνε για το μαύρο το σκοτάδι και το μαύρο φίδι που μας έφαγε και ότι οι My Dying Bride μας στέλνουν στον ψυχολόγο, τότε δεν έχετε ακούσει Πίτσα να τραγουδάει “Ράγισα” και “Με τελείωσες”. Οπότε πριν ξεκινήσουμε, ας βγάλουμε λίγο το προφανές απο τη μέση γιατί με φαγουρίζει και θέλω να το πω. Όταν στα best of τα πρώτα τραγούδια είναι τα βαριά και ασήκωτα, big balls of steel, “Θα τα βροντήξω”, “Απόψε θέλω να πιώ” και “Θυσιάστηκα” μην ακούω χωρατά τύπου “άλλαξε το όνομα της σελίδας”, “πάχυνες” και “γιατι δεν παίρνεις τη μάνα σου τηλέφωνο τέσσερις φορές τη μέρα, αχαΐρευτε!”.
😁Στο δια ταύτα τώρα.😁
⏰4 Μαΐου 1945 στη Θεσσαλονίκη, αλλά με καταγωγή απο τον Πόντο(Ναιιι!!), γεννιέται η Καλλιόπη Παπαδοπούλου, που αργότερα θα πατήσει στο σανίδι μαζί με κάτι παντελώς άγνωστους τύπους όπως ο Τόλης Βοσκόπουλος, η Βίκυ Μοσχολιού, η Πόλυ Πάνου, η Τζένη Βάνου και η Ρίτα Σακελλαρίου, και θα αποσπάσει ΤΟ κοπλιμέντο απο ένα άλλο παγκοσμίως άγνωστο τεμέτερον, που τραγουδάει για γερακίνες, νυχτερίδες και αράχνες, λες και παίζει στους Sentenced ξερογο, ότι είναι η καλύτερη φωνή της Ελλάδας. Να το σφυρίξουμε εδώ να πάμε για ρακόμελο;; 😁
😓Η Πίτσα, όπως και οι περισσότερες κυρίες του αφιερώματος μας, δεν τα φυσούσανε τα τάλιρα. Όντας φτωχική η οικογένεια της, η μητέρα της δούλευε σαν καπνεργάτρια και ο μπαμπάς της σαν γεωργός. Πριν καν γίνει τραγουδίστρια η Πίτσα δούλευε και αυτή, συγκεκριμένα ως ράφτρα και ως κομμώτρια.
💔Ράγισα φακτ #1: Τα μουσικά της ακούσματα ήταν τα τούρκικα και σμυρναίικα τραγούδια που άκουγε τη μητέρα τη να τραγουδάει αλλά οι πρώτοι κανονικοί τραγουδιστές που άκουσε η Πίτσα ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης και ο Μανώλης Αγγελόπουλος.
🎤🎸Το 1967 ο αδερφός της την πήγε στον Ζαμπέτα ο οποίος έπαθε, κυριολεκτικά, μ@υν@πλακα απο το ταλέντο της και αποφάσισε να την ανεβάσει να τραγουδήσει. Ήταν η πρώτη φορά που η Πίτσα εμφανιζόταν σε κοινό. Απίστευτο άγχος, με δανεικά ρούχα και παπούτσια ένα νούμερο μικρότερο, τραγούδησε τελικά το “Τα ξένα χέρια είναι μαχαίρια” και άστραψε και βρόντηξαν όλοι. Το πάθος και η ερμηνεία της Πίτσας εκείνο το βράδυ έβαλαν το πρώτο λιθαράκι στην πορεία της προς την κορυφή. Unknown hands are knives, εύκολα sludge/doom smash hit!
🎵😁Μέσα στη δεκαετία του 1970 άρχισε να εμφανίζεται μαζί με τα προαναφερθέντα τεράστια ονόματα αλλά ήταν το 1980 που έγινε η πρώτη επιτυχία με το δίσκο “Τι αγάπη Θεέ μου” που πούλησε περί τα 60.000 αντίτυπα. Τρία χρόνια μετά, και αφού βρεθεί στο διάβα του παλιού γνώριμου σουξεδοποιού, Τάκη Μουσαφίρη, η Πίτσα θα κυκλοφορήσει το “Θα Τα Βροντήξω” και θα στείλει μερικούς απο μας στα ουράνια αλλά και στην κάβα μία ώρα αρχύτερα.
💔💔Ράγισα φακτ #2: Ο αδερφός της Πίτσας ήταν αυτός που την ωθούσε να ασχοληθεί με το τραγούδι και επιπλέον ήταν αυτός που την έφερε επαφή με τον κορυφαίο μαέστρο και δάσκαλο Στέλιο Χρυσίνη.
🤓Άλλες μεγάλες επιτυχίες της αποτελούν τα τραγούδια: “Θυσιάστηκα” (1984) σε στίχους Χάρη Ροδίτη και μουσική Αντώνη Ρεπάνη, “Γκρέμισ’ τα” (1986) σε στίχους Λάκη Τσώλη και μουσική Κώστα Σούκα και “Θα κάνω ό,τι μου αρέσει” (1990) σε στίχους Ανδρέα Σπυρόπουλου και μουσική Παναγιώτη Στεργίου, ενώ έχει συνεργαστεί και με τον Αντώνη Βαρδή στον δίσκο “Άνευ Όρων” ο οποίος περιλαμβάνει το “Μη Μιλάς” σε στίχους του Γιάννη Πάριου.
😎😎Αν θέλετε να ακούσετε την Πίτσα στην πιο ποντιακή μεριά της μπορείτε να ακούσετε το CD με τίτλο Ποντιακή Ραψωδία όπου η ίδια ερμηνεύει το “Ποντιοπούλα”. Στην ίδια συλλογή συμμετέχουν μεταξύ άλλων και οι Στέλιος καζαντζίδης, Λιζέτα Νικολάου, Χάρρυ Κλυνν, Τάκης Βαμβακίδης και Στάθης Νικολαΐδης. Η συλλογή αυτή θα παραχωρούσε τα δικαιώματα των τραγουδιστών στο σύλλογο Ποντίων Παλιννοστούντων. Άκου Άιρο Μέιδε εσύ Χατζημεταλλά!
🎤🎵🤗Μια μεγάλη τραγουδίστρια σαν του λόγου της, δε θα μπορούσε να είναι μεγάλη αν δεν αναγνώριζε την τεράστια προσφορά (και αγάπη όπως λέει η ίδια) του Στέλιου Καζαντζίδη. Καζαντζίδη που σε όλο το αφιέρωμα με τις λαϊκές κυρίες θα παρατηρήσατε ίσως ότι όλου κάπου θα τον βρείτε να εμφανίζεται μέσα στα γραπτά είτε σαν περαστικός είτε σαν καταλύτης. Μπορεί να μιλήσαμε για λαϊκές κυρίες αλλά θέλω να κλείσω με ένα απόσμασμα απο μια συνέντευξη της Πίτσας, αναφερόμενη στον Καζαντζίδη:
“Μια ψυχούλα ήτανε ο Καζαντζίδης. Ταπεινός μέσα στο μεγαλείο του, δοτικός, ωραίος. Μέναμε στην πλατεία Κολιάτσου, είχε ανοίξει ένα μανάβικο η μάνα μου εκεί. Θυμάμαι ερχόταν στο παράθυρο του σπιτιού μας, χτυπούσε το κουδούνι και της έλεγε: «Κυρία Ιουλία, ήρθα να μου κάνεις τραχανά και να μου πεις έναν αμανέ».”
