4 λεπτά ανάγνωσης.
🌤️Χθες το απόγευμα, και αφου έψαχνα να παρκάρω για σχεδόν όσο χρόνο χρειάστηκε στους Metallica να ξαναέρθουν Ελλάδα, αποφάσισα ότι μια επίσκεψη στο μπαρμπέρη θα ήταν καλή ιδέα μιας και έτυχε να παρκάρω τελικά δίπλα του. Αφου με έκανε ξανά άνθρωπο, βγήκα απο το μαγαζί και περπατούσα με αέρα Μπον Τζόβι και αυξημένες πιθανότητες για έναν έρωτα όλο τρέλα, ώσπου μια κυριούλα με 8,5 τσάντες στους ώμους και στα χέρια μου ζήτησε να τη βοηθήσω. Επειδή είμαι γενικά πολύ δυνατός και τζέντελμαν, πήρα τις 6,5 και την πήγα μέχρι την πόρτα της που ήταν περίπου 5 λεπτά απο τον μπαρμπέρη.
🤔💭Τώρα θα μου πείτε τη σημασία έχουν όλα αυτά σε ένα άρθρο με τον Clive Burr. Καμία. Σκεφτόμουν όμως ότι αν μια φαινομενικά τυχαία σειρά γεγονότων με έφερε εμένα, σαν άλλον Κάπτεν Αμέρικα, μπροστά στην κυριούλα ώστε να τη γλιτώσω απο το να της κοπούν τα χέρια, μήπως η συνεισφορά αυτού του άνθρώπου στους 3 δίσκους που έκανε με τους Iron Maiden είχε εντέλει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο απο την αξία που τελικά δίνουμε στον Clive Burr; Ξέρω με τα “τι θα γινόταν αν” προκοπή δε κάνουμε αλλά μήπως τελικά αυτό που ήταν να γίνει, έγινε όπως έπρεπε να γίνει;; Χαραμίζομαι….🤣🤣
🤓Μην κοροϊδευόμαστε όμως. Όσοι αγοράσανε το Piece of Mind τον καιρό που βγήκε και ακούσανε την εισαγωγή του Where Eagles Dare, καταλάβανε αμέσως γιατί οι Iron Maiden του Nicko McBrain θα γίνουν τεράστια μπάντα. Μόνο οι πραγματικοί μύστες όμως καταλάβανε το ίδιο όταν ακούσανε την εισαγωγή του Run to the Hills, το Running Free και φυσικά το Phantom of the Opera. Εν ολίγης αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν ο ντράμερ γράφει μέρη που ακούγοντας τα καταλαβαίνεις ποιο τραγούδι παίζει, τότε αυτός ο ντράμερ κάνει εξαίσια τη δουλειά του.
🥁🥁Ο Clive Burr, γεννημένος στο Essex του Λονδίνου to 1956, μεγάλωσε έχοντας έναν και μόνο ήρωα. Τον Ian Paice των Deep Purple. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα με διάφορες μπάντες στις αρχές του 1970 με πιο αξιόλογη αναφορά αυτή των Samson όπου και παραλίγο να είχε συμφάνταρο τη Βρασίδω (αν αναρωτιέστε ποια είναι η Βρασίδω ανατρέξτε σε προηγούμενο άρθρο).
🤘Ο Clive ήρθε στους Iron Maiden ως πρόταση του Dennis Stratton λίγο πριν η μπάντα υπογράψει συμβόλαιο με την ΕΜΙ. Ο συμπαθής ντράμερ απο το Essex έφερε μαζί του jazz, blues στοιχεία αλλά και πολύ μα πολύ πανκ ενέργεια. Ενέργεια που μπορείτε να θαυμάσετε στο Genghis Khan σε περίπτωση που πιστεύετε ότι άρχισα τα τσίπουρα νωρίς σήμερα.
😅Σε περίπτωση που παλεύετε μέσα σας να φωνάξετε “McBrain μόνο” κρατηθείτε γιατί drummers σαν τους Dave Lombardo των Slayer, Charlie Benante των Anthrax, αλλά και τον κοντό Δανό της καρδιάς μας, Lars Ulrich έχουν μόνο εγκώμιο να πλέξουν για το πανκο”όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω”αλλά βάζω και λίγο μπλουζοτζάζ για την καψούρα, drumming του Clive. Επιπλέον η ίδια η Βρασίδω αλλά και ο Αντρίκος ο Smith, έχουν μόνο καλά πράματα να λένε.
🎼🥁Εδώ θα κάνουμε μια μουσική παρένθεση. Και οι 2 προαναφερθέντες έχουν αναφερθεί στο πόσο καλό “feel” είχε ο Clive. Ο Αντρίκος συγκεκριμένα τον σύγκρινε σε αυτό το κομμάτι με τον Ιan Paice. Ναι, ο Nicko είναι μακράν πιο καταρτισμένος ντράμερ αλλά ο Clive είχε αυτό το κάτι που θέλω και θα με κάνει σαν τρελή να σε θέλω. “Αυτό το κάτι” είναι κάτι που λείπει απο πολλούς ντράμερζ και γενικά δεν είναι μια ικανότητα που στη διδάσκει κάποιος ή ανοίγεις ένα βιβλίο και τη μαθαίνεις. Και για να βοηθήσω και όσους δεν είναι βλαμμένοι μουσικοί, αν η τεχνική κατάρτηση είναι το πόσο καλός είσαι στο κρεβάτι, το feel είναι το επίπεδο συναισθηματικής νοημοσύνης που φέρνεις στη σχέση. Ξεκάθαρα χαραμίζομαι μλάκες μου….🤣🤣
💔Ο Clive τελικά έφυγε απο τους Iron Maiden όπως όλοι γνωρίζουμε επειδή, κατα γενική ομολογία, το παράκανε και αυτός με τα τσίπουρα. Η συνέχεια της καριέρας του ήταν φυσικά λιγότερο εντυπωσιακή με τον ίδιο να παίρνει τη θέση του Nicko McBrain στους Γάλλους Trust ενώ βάρεσε τα κλαπατσίμπανα και μερικά φεγγάρια με μπάντες όπως οι Alcatrazz, οι Gogmagog του Παυλάκου Di ‘Anno, οι δικοί του Clive Burr’s Escape αλλά και οι Desperado του Dee Snider.
😔O καλούλης ο Clive διαγνώστηκε δυστυχώς με σκλήρυνση κατά πλάκας γύρω στο 1994 κάτι που τελικά τον καθήλωσε σε αναπηρικό καροτσάκι. Αρχές της νέα χιλιετίας οι Iron Maiden βοηθούν στην ίδρυση του Clive Burr MS Trust Fund το οποίο βοήθησε τον Clive να μη χάσει το σπίτι του και να έχει καλύτερη ποιότητα ζωής. 12 Μαρτίου του 2013 όμως ο Clive τραγουδάει και αυτός για τελευταία φορά “I’m running free yeah” αφήνοντας πίσω για όλους εμάς “τα 2 πρώτα μόνο” και εκείνο με την αθυρόστημη κατίνα που ουρλιάζει σαν σειρίνα.
Αν προσθέσεις σε αυτό και το πόσους δράμερς έχει επηρεάσει, δεν το λες και άσχημη παρακαταθήκη.😎
R.I.P. Clive Burr 🖤
 ή αλλιώς παίζω μπλουζοπάνκ και σας αρέσει){kind=link}
 ή αλλιώς ο μπυροκολλητός μας){kind=link}
 ή αλλιώς “To πανκ παιδί του λαού”.){kind=link}