5 λεπτά ανάγνωσης.
😎🤩Και εκεί πάνω που είχα λιώσει το Wild Cat των Tygers of Pan Tang, σκάει μύτη ο David Coverdale και λέει τα 100% αληθινά λόγια “Κοιτάχτε μάγκες ήρθε η ώρα να κρεμάσω τα παπούτσια μου και τα στενά μου τζιν γιατί μου πατάνε τα όσχεα και παρόλο που όλοι είστε ΕΜΠ1 και ΕΜ1 David Coverdale, πρέπει να πιω αυτό το ουίσκι που κρατάω στο χέρι μου πριν χαλάσει”. Εγώ όμως ερεθίστηκα με αυτή τη δήλωση και σκέφτηκα “Γιατί να μην κάνουμε το Trouble απο Whitesnake;”. Και πήρα φυσικά τηλέφωνο τον David ώστε να μάθω τα γεγονότα απο την πηγή όπως πραγματικά έγιναν. Σας έχω καλομάθει με φανταστικές ιστορίες τελευταία! 😋
ΒΧΜ: ☎(Ήχος απο δίσκο τηλεφώνου ακολουθούμενο απο το γνωστό τουυυυυτ, τουυυυυυτ).
DC: Παρακαλώ;
ΒΧΜ: Χατζημεταλλάς εδώ. Καλά ούτε ένα μήνυμα να προετοιμαστώ και ρίχνεις ξεροσφύρι ανακοίνωση;😡
DC: Έλα ρε Βρασίδα και σε έψαχνα να στα πω γιατί μόνο εσύ λες πραγματικές ιστορίες χωρίς καθόλου υπερβολές και ψέματα! Δε θα το πιστέψεις όμως. Άδειασε η τηλεκάρτα! 😅
BXM: Σταμάτα σατανά! Για άλλο σε πήρα. Θέλουμε να μας πεις για τον πρώτο δίσκο των Whitesnake, το Trouble;
DC: Βεβαίως. Ήταν ΟκτώΜβριος του 1978 και θυμάμαι είχε ψύχρα εδώ στο Λόντον. Το ήξερες ότι τον γράψαμε σε δέκα μέρες το καλοκαίρι του ’78;
BXM: Όσος χρόνος μου παίρνει εμένα να μάθω το Paranoid δηλαδή. Άψογα!
DC: Ναι, ναι. Γράψαμε που λες στα Central Recorders Studio. Και ξέρεις ποιον είχαμε παραγωγό; Αυτόν που έκανε μάγκες αργότερα τους Iron Maiden. Martin Birch. Αλλά έτσι είναι όταν είσαι απο το Leyton του Λονδίνου, σαν τον Στεφανάκο, καβαλάς καλάμι. Πολλές φορές ο παραγωγός είναι ο αφανής ήρωας, να ξέρεις Βρασίδα. Τι να μας πεις και εσύ όμως; Εκεί στο Γκρις είστε μόνο φραπέ και κώλους! 🍑 😁
ΒΧΜ: Πράγματι η Ελληνική μας “παιδεία” προσκολλάται μόνο σε στρόγυλλα κωλαράκια και δεν εκτιμάμε παραγωγούς! Έλα τώρα που δε σου αρέσει ο φραπές;;🙃
DC: Καλά εννοείται! ΘεσσαΛΛΛονίκη χαΛΛΛαρά! Άσε που έχετε και τέλειο φαί! Α, άκου τι θυμήθηκα. Ο Jon Lord (ex-Deep Purple – R.I.P.) ήταν μέλος μας τότε και είχε αντικαταστήσει όλα τα ήδη ηχογραφημένα πλήκτρα του Pete Solley. Γαμάτο;
BXM: Και γαμώ τις φάσεις!🤗 Και για πες πως πήγε ο δίσκος εμπορικά; 🤔
DC: Ένα @ρχίδι πήραμε πρακτικά αλλά φτάσαμε μέχρι το #50 των UK albums chart. Και απο κριτικές;; Μέτρια πράματα. Με το ζόρι πάνω απο τη βάση.
BXM: Έλα ρε μια χαρά δίσκος είναι. Έχει και το Day Tripper που γ@μησε!
DC: Ναι πράγματι, και εγώ έτσι πιστεύω. Θέλεις επίσης να σου πω κάτι μυστικό; Ξέρεις ποιανού παρατσούκλι είναι το Whitesnake;
BXM: Ποιανού;
DC: 😏🍆
BXM: To δικό σου; 😱
DC: Ναι.
BXM: Ομαγκάντ! Αχέμ… Πάμε παρακάτω. Διάβασα ότι ο προσωπικός σου δίσκος λεγόταν Whitesnake. Κυκλοφόρησε το 1977 αν δεν κάνω λάθος.
DC: Ναι και η μπάντα ονομάστηκε έτσι με απώτερο σκοπό να προμοτάρει τη δουλειά μου και συγκεκρικμένα το δίσκο μου Northwinds. Ε, τελικά γουστάραμε ο ένας το τσουτσούνι του άλλου και κολλήσαμε. Βέβαια τα δράματα δε λείψανε καθώς δώσαμε πουλί στον ντράμερ τον Dave Dowle γιατί δεν μπορούσε να αποδώσει καλά το υλικό μας ζωντανά.
BXM: Που πιστεύεις οφείλεται αυτό;
DC: Γενικά τα είχε παρατήσει λίγο. Κάτι σαν τον Λαρς χωρίς λεφτά όμως. Επίσης το είχε παρακάνει με τα ντελίβερι και έβαλε κιλά.
BXM: Ποιο ντελίβερι ρε David το 1978;
DC: A, καλά εσύ είσαι και αμόρφωτος. Ντελιβεράδες είχαμε απο το ’50 τουλάχιστον εδώ στο Λόντον. Τέλος πάντων ο Dave πήρε πουλί πριν το Lovehunter.
BXM: Oκ πίσω στο Trouble τώρα. Τι δε θα ξεχάσεις ποτέ απο εκείνη την περίοδο;
DC: Τις πρόβες που κάναμε ακριβώς πάνω απο έναν οίκο ανοχής στο δυτικό Λονδίνο καθώς και το γεγονός ότι έπρεπε να πείσουμε με τα χίλια ζόρια τον Jon Lord να μπει στη μπάντα. 😅
BXM: Tι θυμάσαι απο τις κουβέντες μαζί του;
DC: Θυμάμαι να του λέω απλά ότι θα έχουμε και τσίπουρο. Και εκεί τον έριξα 😂😂. Όχι πλάκα κάνω! Του πήρε καιρό να το σκεφτεί αλλά τελικά απο ότι μας είπε, δεν ήταν στα καλύτερα του μετά τη διάλυση των Deep Purple και ήθελε με κάτι να ασχοληθεί. Επίσης το γεγονός ότι δεν είμασταν τεράστιοι σαν τους Deep Purple ήταν κάτι σαν ego check για τον ίδιο.
BXM: Ego check;
DC: Ναι αυτό που έπαθε και ο Dickinson όταν είδε ότι με Iron Maiden γέμιζε γήπεδα ενώ με το σόλο πρότζεκτ γέμιζε απλά το κενό μέσα του. Έτσι και ο Jon προσγειώθηκε λίγο στην πραγματικότητα και αυτό ήταν πολύ λυτρωτικό και λειτούργησε σαν κάθαρση για τον ίδιο, όπως ανέφερε σε κάτι ρετσίνες στα Λαδάδικα μια μέρα. Win-Win! 👌
BXM: Κάτι άλλο ενδιαφέρον που αφορά το δίσκο;
DC: Ναι φυσικά. Κάποιος γαμίδης στο περιοδικό Melody Maker είπε ότι έχω καλή φωνή και ότι έμπαινε αλλά το Trouble ακούγεται σαν τα αποφάγια των Deep Purple απο τσιμπούσι στα Goody’s. Στο Λόντον τους λέμε keyboard warriors πλέον. Έχετε εσείς τέτοιους στο Γκρις;
BXM: Όσους θέλεις. Να εδώ ας πούμε σε αυτό το άρθρο ετοιμάσου να διαβάσεις ότι αυτά που γράφω επ’ ουδενί δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Απο που και ως που έχω εγώ το τηλέφωνο σου πχ; 😎
DC: E, πες και εσύ το βρήκες στον τηλεφωνικό κατάλογο!😂
BXM: Σωστά! Λοιπόν David, σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου! Σου εύχομαι να περάσεις υπέροχα τώρα που κρεμάς παπούτσια και τζιν και σε ευχαριστούμε για τα τόσα πολλά χρόνια όμορφης μουσικής! 😊🥰
DC: Τσίαρς Μέιτ! Μόνο Γουάιτσνέικ! 🤘
BXM: Πάνω τα φίδια!🤘
