Slayer – World Painted Blood ή αλλιώς όποιος πρόλαβε τον κύριο είδε.

4 λεπτά ανάγνωσης.

😎…και όταν λέω Kύριο κυρίως αναφέρομαι στον Jeff Hanneman (R.I.P.) που μας άφησε  το 2013 και τον κύριο Dave Lombardo που άφησε τους Slayer για δεύτερη φορά την ίδια χρονιά, τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του World Painted Blood. To 2009 βρίσκει τους Slayer να προσπαθούν να ξαναμαζέψουν τα κομμάτια που τους κάνανε μεγάλες φίρμες στα 80s, πήγαν κάτι να κάνουν με το Christ Illusion, και στο World Painted Blood νιώθεις ότι ακούς τους καλύτερους Slayer μετά το Seasons in the Abyss, με τα ωραία ριφς, αλογίσια σόλος, Araya σε edgy ερμηνείες, Lombardo σε μερικές απο τις καλύτερες στιγμές του, αλλά πάλι λες κάτι λείπει, κάτι λείπει. Ξεθύμανε το κάρβουνο μάγκες μου. Αυτό λείπει.🔥

⏰3 Νοεμβρίου 2009, κυκλοφορεί ο τελευταίος δίσκος με το λεγόμενο κλασικό line-up των Araya, Hanneman, Kind και Lombardo, δίνει ελπίδες στους χατζημεταλλάδες ότι οι παλιοί καλοί Slayer δεν το γυρίσανε στο ποπ, ούτε στο hard rock όπως οι υπόλοιποι συνάδελφοι τους στους Big 4, ενώ θα αποτελέσει και την τελευταία φορά που στη θέση του μοναχού με το μούσι που δεν κάνει τίποτα απλά αραδιάζει ιδέες, θα κάτσει ο Rick Rubin. Και σκέφτεσαι τώρα εσύ ότι ίσως αυτή τη φορά θα βροντοφωνάξεις Slayer και θα παρτάρεις 80s φάση. Αμ δε…Αντι αυτού παίρνεις το στίχο “It’s all about the motherfuckin’ oil/Regardless of the flag upon its soil” που κοντράρει στα ίσα το Βας βας βας!


🤓🤓Οκ για να μην είμαι χατζημηδενιστής…Ακούς Slayer, και ακούς ωραίους Slayer, ίσως λίγο καλύτερους Slayer απο οτι ακούς Metallica στο Death Magnetic. Στα περίπου 40 λεπτά (ανάλογα την έκδοση) θα ακούσεις λίγο 80ίλα Slayer, λίγο Seasons in the Abyss Slayer, λίγο νέους Slayer, αλλά όλα πάνω απο ένα πέπλο αίσθησης αναβράζοντος δισκίου που είναι στα τελειώματα. “Βράζει” αλλά στο 7 όχι στο 10.

🦆Σλέιερρεμουνιά φακτ #1: To album κυκλοφόρησε με 4 διαφορετικές εκδόσεις εξωφύλλων που όταν συνδυαστούν δημιουργούν τον “βαμένο με αίμα κόσμο”.


☠☠Η θεματολογία του δίσκου είναι αυτό που λέει ο τίτλος του. Επικεντρώνεται σε πραγματικές φρίκες του του πολέμου και μη, με το Unit 731 να μιλάει για την Ιαπωνία και τη μονάδα βιολογικών όπλων στο δεύτερο παγκόσμιο, το Psychopathy Red να εμπνέεται απο τον κατα συρροή δολοφόνο, ρώσο Andrei Chikatilo ενώ το πιο φρικιαστικό τραγούδι θα έλεγε κανείς ότι είναι το Playing with Dolls που περιγράφει ένα παιδί που γίνεται μάρτυρας ενός δολοφόνου. Το λιγότερο Slayer τραγούδι του δίσκου αλλά συνάμα και το πιο ενδιαφέρον!

📀Ο δίσκος αποτέλεσε ίσως τη μόνη κυκλοφορία που ο Tom Araya δεν είχε πολύ μεγάλη συνθετική συμμετοχή καθώς εκείνη την περίοδο πέρασε τον περισσότερο χρόνο στο νοσοκομείο, λίγο καιρό πριν χάσει την αδερφή του απο καρκίνο.

🍒💰🍒Απο πωλήσεις δεν είναι ότι πούλησε τον κώλο του αλλά έφτασε μέχρι το #12 του Billboard. Οι 40000 πωλήσεις της πρώτης βδομάδας έγιναν 150000 μέχρι το 2015. Μέχρι εκεί. Μη ξεχνάτε ότι βρισκόμαστε το 2009 που τα ίντερνετς και τα τόρεντς δίνουν και παίρνουν! Οι φανς είπαν λίγο πολύ αυτά που σας είπα και στην αρχή. Καλό το ψαρονέφρι αλλά αν δεν έχεις δυνατή φωτιά το στεγνώνεις! Εκτός απο το ψαρονέφρι, στεγνή κατέληξε να είναι και η παραγωγή. Θυμάστε την αίσθηση των πρώτων δίσκων που νόμιζες ότι η μπάντα παίζει σε κάποιο βαθύ μπουντρούμι της κολάσεως;; Πάνε αυτά!

🦆🦆Σλέιερρεμουνιά φακτ #2: Τα “Hate Worldwide” και “World Painted Blood” προτάθηκαν για Best Metal Performance Grammy αλλά πήραν το πουλί το 2010 απο τους Judas Priest και το 2011 απο τους Iron Maiden. Απο τα Dissident Aggressor και El Dorado αντίστοιχα, σε περίπτωση που αναρωτιέστε.

😉🍆😏Αν περιμένατε όπως και με τους συνάδελφους Metallica, επιστροφή στις ρίζες, έχετε ήδη καταλάβει ότι αυτό δεν έγινε. Με κανέναν απο τους δύο. Οφείλουμε να παραδεχθούμε όμως ότι με τους Slayer νιώθεις μια μεγαλύτερη ασφάλεια, αν είσαι μεγαλωμένος με το Reign In Blood, γιατί έχουν “παραστρατήσει” λιγότερο απο τους υπόλοιπους Big 4. Δεν είναι τέλειο, είναι ευχάριστο, έχει μερικές πολύ καλές στιγμές και, πιστέψτε με, δεν θα κάνετε skip σε κάποιο κομμάτι. Ίσα ίσα, μπορεί να θελήσετε να τον ξανακούσετε δεύτερη φορά! Θα τολμήσω να πω ότι ίσως και να είναι απο τους πιο “ασφαλής” εισαγωγικούς δίσκους για κάποιον που δεν έχει ακούσει Slayer στη ζωή του!

😎Μόνο Σλέιερρελιλιά!😎


Avatar photo

Βρασίδας Χατζημεταλλάς

Βρασίδας Χατζημεταλλάς. Όνομα και πράμα με τουλάχιστον 30 χρόνια εμπειρίας σε ακροάσεις μέτσολ, ροκ και Κατερίνας Στανίση και άλλα τόσα παίζοντας σε μπάντες προσπαθώντας να κυκλοφορήσει δίσκους, καταλήγει σε ένα και μοναδικό συμπέρασμα. Μόνο Μέιντεν.

Mόνο Άρθρα

Metal Church – The Dark ή αλλιώς όχι τόσο αμερικάνικο, αμερικάνικο μέταλ.

4 λεπτά ανάγνωσης.🚗Αφου κάναμε το Opel Ascona μας φουλ ηλεκτρικό για να πουλήσουμε μούρη στους Αμερικάνους των 80s, ταξιδεύουμε στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α. για να συναντήσουμε τη μπάντα που αρέσκομαι να λέω ότι αν οι υπόλοιπες αμερικάνικες μπάντες είναι McDonald’s, οι Metal Church είναι τα Goody’s. Τα παλιά Goody’s όχι τώρα η ντροπή της νέας […]

Περισσότερα
Mόνο Άρθρα

Dream Evil – The Book of Heavy Metal ή αλλιώς πόσο ορθόδοξο μέταλ χωράει σε ένα δίσκο;

4 λεπτά ανάγνωσης.🤓Περάστε παρακαλώ στα θρανία σας, ξεκινάμε μάθημα. Ανοίξτε παρακαλώ το βιβλίο “Μέταλ Προσκύνημα ΙΙ” στη σελίδα 56 όπου θα μάθουμε τι γίνεται όταν ένας ντεθμεταλλάς παραγωγός απο τα κρύα μέρη της Σουηδίας ξυπνήσει ένα πρωί και πει “κανείς δε γ@μησε με In Flames, πάμε λίγο ποιότητα και παράδοση” και αποφασίσει να χώσει όλα […]

Περισσότερα
Mόνο Άρθρα

Πίτσα Παπαδοπούλου ή αλλιώς Big balls of Steel

4 λεπτά ανάγνωσης.🤗Αγαπητά μου πουλόπα, 😌Προς ανακούφιση του Μπάμπη του Μέταλλου και του Τάκη του Πεταλούδα, η αυλαία με τα λαϊκές κυρίες πέφτει (προσωρινά😏). Να πω την αλήθεια λίγο ανακουφίζομαι και εγώ λίγο γιατί παρατήρησα ότι έπειτα απο καμιά ώρα Πίτσας Παπαδοπούλου σήμερα το πρωί, ήθελα μετά να το γυρίσω σε Radiohead, καταλήγοντας εντέλει στο […]

Περισσότερα