Ποιο είναι πραγματικά το πρώτο Thrash Metal τραγούδι;

4 λεπτά ανάγνωσης.

🤗🚘Ο λαός ζήτησε θρας και ο Χατζημεταλλάς χατίρια δε χαλά! Σκέφτηκα όμως να το πάρουμε λίγο αλλιώς αυτή τη φορά. Αντί για τη γνωστή εξάδα δίσκων που κάνουμε συνήθως, θα πάμε όλοι μαζί ένα ταξίδι στο 1970, με το κωλοφτιαγμένο Opel Ascona μου, GT Sport, χρώμα άσπρο και με αεροτομή που γράφει Fack Metallica! “Και γιατί στο 1970;;;” σας ακούω να αναρωτιέστε μικρά μου κοκόνια. Γιατί δεν θέλω να μεγαλώσει η νέα γενιά σε έναν κόσμο που το πρώτο thrash album ήταν ποπ και ήταν μαυροκόκκινο. Όχι ότι έχω κάτι με το μαυροκόκκινο προς Θεού!! Σας καλώ λοιπόν σε μια φανταστική περιπέτεια με σκοπό να βρούμε που μπήκαν οι πρώτοι σπόροι, και το καταδύναμην να ανακαλύψουμε πιο ήταν τελικά το πρώτο πραγματικό thrash metal τραγούδι!

🤓Τι είναι το Thrash Metal λοιπόν; Είναι εκείνο το μέταλ που δεν είναι τόσο φλώρικο όσο το νιουγουέιβ οφ μπρίτισ καντς μέταλ ούτε τόσο “μαύρο φίδι που σας έφαγε” μπλακ μέταλ. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι ότι πάει γρήγορα, βαράει δυνατά και μιλάει για κοσμοκοινωνικοπολιτικά προβλήματα. Είναι δηλαδή πανκ + μέταλ + τραγουδιστής που καταλαβαίνεις ότι είναι εξαγριωμένος και όχι ένα νιάνιαρο που τραγουδάει “We’ll never stop, we’ll never quit, ’cause we’re Metallica”. Αυτό δεν είναι thrash!! Οριακά το λες και Manowar στην ποζεριά των στίχων!


🕰️1970 και το μέταλ μας μόλις έριξε το πρώτο κλάμα, όχι επειδη είναι μωρό απαραίτητα, αλλά επειδή ο Tony Iommi σκέφτηκε “ένα ποτήρι θάνατο θα πιω” και έγραψε το Black Sabbath το οποίο αν το παίξεις στην τριπλάσια ταχύτητα είναι θρας. Άρα το πρώτο θρας κομμάτι έβερ είναι το Black Sabbath. Σφύριξα και έληξες, πάμε για καφέ, έχει και ωραίο καιρό σήμερα αλλά με ενημερώνουν απο το κοντρόλ ότι τα αστεία μου είναι επιπέδου Αννίτας Πάνιας και αν δεν τελειώσω το άρθρο θα ακούμε στο στούντιο μόνο Έφη Θώδη. Μεχ…

⏰1971 και πάλι ο Iommi σκέφτηκε ότι το 83′ κάτι μλκες, ντεμέκ θρασάδες, θα κλέψουν το riff για τα δράματα τους, οπότε έγραψε το Children of The Grave το οποίο παιγμένο στην τριπλάσια ταχύτητα είνα το The Mechanix των Megadeth. Το λήγουμε;

⏱️Όχι, γιατί το 1973 οι Nazareth με το Razamanaz βάλανε το δεύτερο στοιχείο που κάνει το θρας, θρας, ανεβάζοντας λίγο την ταχύτητα ενώ την ίδια χρονιά έχουμε και την κυκλοφορία του Breadfan που κάτι ποπάδες κάνανε διασκευή αργότερα. Εν συνεχεία το 1974, μια μπάντα που λέγεται Queen, που ουδεμία σχέση έχει με το μέταλ αλλά είναι πιο μέταλ απο κάποιους απο το χωριό, κυκλοφορούν το Stone Cold Crazy, κατευθύνοντας τους σπόρους του θρας προς τη σωστή κατεύθυνση. Φυσικά δεν γίνεται να μην αναφέρουμε για μία ακομα φορά τους μπαμπάδες Sabbath με το Symptom of The Universe του 1975 που βάζει στο καζάνι με τη φασολάδα, λίγο πικρίλα απο δαφνόφυλλο!


🤩1976 και έχουμε το Stargazer των Rainbow όπου η εισαγωγή με τα ντραμς θα μπορούσε κάλλιστα να βρίσκεται στον πρώτο δίσκο των Kreator, Endless Pain. Mέχρι στιγμής θα έχετε παρατηρήσει ότι όλα τα κομμάτια αυτά είναι εν δυνάμη θρας, αν προσθέσεις ένα στοιχείο που λείπει στο καθένα. Σε άλλα ταχύτητα, σε άλλα κακία και σε άλλα λίγο Δημήτρη Μητροπάνο να τραγουδάει “και βάφω τις κουρτίνες στο χρώμα που μισούσες”! Εκείνο όμως το στοιχείο που νομίζω ότι δεν υπήρχε ακόμα και ήρθε αργότερα είναι οι στίχοι και η τσατισμένη ερμηνεία τους.

☠️Συνεχίζοντας το ταξίδι μας, και για όσους δεν το γνωρίζουν, οι αγαπημένοι μας Slayer έχουνε κάνει διασκευή στο Dissident Aggressor των Judas Priest που κυκλοφόρησε το 1977. Γιατί;; Μα γιατί είναι θρας!! Οκ, λήξης; Πεινάω! Αλλά μου τη χαλάνε οι Riot που την ίδια χρονιά κυκλοφορούν το Warrior που αν μαζί με το Dissident Aggressor κάνουν παιδάκι τότε μιλάμε για καραθράς. Αλλά τέλος πάντων. Θα το δεχθώ ότι οι Riot είναι ενίοτε σπιντκατιμέταλ και ότι τότε δεν υπήρχε ΑΙ να μπασταρδέψει το σύμπαν!!

😏🍆Πηδάμε έναν χρόνο γιατί είμαστε τεντιμπόηδες και πετυχαίνουμε τους Judas Priest ξανά να τραγουδάνε Exciter το οποίο μάλλον μιλάει για την πρώτη φορά 🍑🍆οπότε αυτόματα κόβεται απο θρας κομμάτι και ας είναι γρήγορο και επιθετικό. Τελειώνοντας δε θα πηδήξουμε χρόνο αλλά θα πάμε στο 1979 να ακούσουμε Overkill απο τους Motörhead. Τα ντραμς είναι θρας, το κομμάτι είναι στη βάση του πανκ και πόσο πιο ωραίος θα ήταν ο κόσμος μας αν ο εφευρέτης του θρας ήταν ο Lemmy.

😏Toν έφαγαν οι γυναίκες και το τζακ ντάνιελς, τι να κάνουμε;;!!😏

Συνεχίζεται…


Avatar photo

Βρασίδας Χατζημεταλλάς

Βρασίδας Χατζημεταλλάς. Όνομα και πράμα με τουλάχιστον 30 χρόνια εμπειρίας σε ακροάσεις μέτσολ, ροκ και Κατερίνας Στανίση και άλλα τόσα παίζοντας σε μπάντες προσπαθώντας να κυκλοφορήσει δίσκους, καταλήγει σε ένα και μοναδικό συμπέρασμα. Μόνο Μέιντεν.

Mόνο Άρθρα

Φρουτοπία ή αλλιώς εκεί που τα βλίτα δεν είναι κουτά

5 λεπτά ανάγνωσης.– Μπαμπά, μπαμπά! Θέλω να τραγουδήσουμε ένα παιδικό τραγούδι με πάνκικο στίχο που θα θέλουν να μας κάνουν κάνσελ τα βλίτα.😁 – Μα παιδί μου πως θα μας κάνουν κάνσελ τα βλίτα; Είναι χόρτα αφού;🤔💭 – Όχι αυτά τα βλίτα ρε μπαμπά!!!😏 – Αααααααααααα!!🤯 👶Αν ήσουν μπόμπιρας ή μπομπίρισσα εκεί γύρω στο 1985 […]

Περισσότερα
Mόνο Άρθρα

Του κουτιού τα παραμύθια ή αλλιώς ο Ρούχλας είναι Λα.

4 λεπτά ανάγνωσης.🎼🎵Μιλώντας για μουσικούς που αξίζουν αγάπη, κάτι μέσα μου ούρλιαζε για encore. Και τι καλύτερη χρονιά για encore απο το 1988. Όχι δε θα μιλήσουμε για το …and Justice for All. Θα μιλήσουμε για τους Ηλία Ανδριόπουλο και Μιχάλη Μπουρμπούλη. “Και τίνος είναι αυτοί ρε μλκα Χατζημεταλλά;;”, σας ακούω να ρωτάτε μικρά μου […]

Περισσότερα
Mόνο Άρθρα

Eric Adams ή αλλιώς “Πως σε επηρεάζω και δεν το παραδέχεσαι”

5 λεπτά ανάγνωσης.🕰️1952. H χρονιά που η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας εφευρέσεων του διαβόλου όπως το barcode και η πιστωτική κάρτα. H χρονιά που ο Elvis Presley έκανε την πρώτη του ηχογράφηση. Η χρονιά που γεννήθηκε ο Louis Marullo. Ποιος είναι ο Λουής ρωτάτε (εμείς θα τον ελέμε Λούη) και γιατί έχω στη φωτογραφία τον Eric […]

Περισσότερα