4 λεπτά ανάγνωσης.
🚘Συνεχίζοντας το power metal ταξίδι μας θα μείνουμε Ευρώπη λίγο ακόμα και μαζί με την Delorian, που πλέον καίει χάρτινα καλαμάκια γιατί μπορεί και γιατί μας τη σπάνε, θα πεταχτούμε με μπαντιλίκια στο Gothenburg της Σουηδίας. Εκεί θα βρούμε τους λαλατζή Joacim Cans και κιθαρίστα Oscar Dronjak να συζητάνε για τον δεύτερο δίσκο των Hammerfall, Legacy of Kings.
J: Ρε συ Oscar, είχα πάει που λες μια βόλτα Θεσσαλονίκη για μπουγάτσα με ταξί, και άκουγα τους πάντες να λένε χαλλλαρά και χαλλλαρά. Σκέφτηκα οπότε αντί να βιαστούμε σαν μλάκες όπως στον πρώτο δίσκο, να πάρουμε το χρόνο μας αυτή τη φορά.
Ο: Έχεις δίκιο. Πρέπει να σταματήσεις να μου στέλνεις ποζεράδικους στίχους. Φτάνει πχια με τα χιόνια στα λαγκάδια.
J: Εντάξει και εσύ πρέπει να σταματήσεις να μας βρίζεις τις μάνες όταν σου λέμε να αλλάξεις τα κομμάτια σου. Δεν είσαι δα και ο Malmsteen.
O: Σε πληροφορώ τον έχω κερδίσει στην ξερή. Πάμε τώρα για συναρμολογούμενα κεφτδάκια και μετά στούντιο.
Διαβάστε επίσης: Θέατρο Θορικού: Το αρχαιότερο θέατρο του κόσμου
💿🎵Κάπως έτσι τα δυο τους μαζί με τους Stefan Elmgren, Magnus Rosén, και Patrik Räfling μπαίνουν στο Studio Fredman στο Gothenburg της Σουηδίας και, μαζί με τον παραγωγό Fredrik Nordström, συναρμολογούν το Legacy of Kings μέσα σε ούτε 1,5 μήνα. Ο δίσκος κυκλοφορεί 28 Σεπτέμβρη 1988, διαρκεί 45 λεπτά, περιέχει 10 τραγούδια ορθόδοξου ευρωπαϊκου παπάουερ, ο κόσμος τον βαφτίζει ως “κλασικό” και ο δίσκος καταφέρνει και αναβιώσει λίγο το είδος στα τέλη της δεκαετίας του ’90, πριν μας φάει η μαρμάγκα με τα νιού μέτσολ του διαβόλου.
🧆Κεφταδάκια φακτ #1: Το 2019 το Legacy of Kings ψηφίζεται ως το 9ο καλύτερο power metal άλμπουμ όλων των εποχώνε.
🎤🎸Πριν ο δίσκος κυκλοφορήσει η μπάντα είχε πιάσει δουλειά και με όπλο το Glory to the brave κατάφερε και χώθηκε σε μεγάλα φεστιβάλ παίζοντας μαζί με ονόματα όπως Alice Cooper, Rammstein, Deep Purple, Dream Theater, Saxon, και Stratovarius, καταφέρνοντας να δημιουργήσει αρκετό θόρυβο γύρω απο το όνομα της. Το πλάνο ήταν απλό. Να γίνει αρκετό μουχαμπέτι πριν κυκλοφορήσει το Legacy of Kings. Μουχαμπέτι που τελικά τους χάρισε την πρώτη τους παγκόσμια περιοδεία τον Οκτώβρη του 1998.
🚐✈️Δυστυχώς κάποιος ζηλιάρης απο το χωριό τους μάτιαξε, και με το που ξεκίνησε η περιοδεία αρρώστησε ο Joacim, ο οποίος κόλλησε τον μπασίστα Magnus, ο οποίος στη συνέχεια μάλλον φτερνίστηκε στις κονσόλες γιατί όλο το προσωπικό της περιοδείας κόλλησε και αυτό. Ως αποτέλεσμα αρκετές απο τις συναυλίες της περιοδείας ακυρώθηκαν. Αυτό όμως δε σταμάτησε σε καμιά περίπτωση τον δίσκο να σκαρφαλώσει μέχρι το #15 στη Γερμανία και στη Σουηδία πουλώντας πάνω απο 100000 κόπιες, με αποτέλεσμα να γίνει χρυσός και να βάλει τους Hammerfall για τα καλά στο χάρτη, πριν αυτοί πάθουν Βασίλη Καρρά και τραγουδάνε για καμένες καρδιές.
🧆🧆Κεφταδάκια φακτ #2: Για όσους δεν το ξέρουν, οι Hammerfall έχουν μασκότ και ονομάζεται Hector the Paladin.
😇Επειδή όπως είπαμε οι μεταλλάδες είμαστε γενικά πολύ ανοιχτόμυαλοι, υπήρξαν κάποιοι που σχολίασαν το Legacy of Kings ως υπερεκτιμημένο και ως “καρακλισέ” επειδή οι στίχοι του είναι λίγο πως να το πω….”το ατσάλι είναι με το μέρος μας” και “θυμήσου το χθες και ζήσε το σήμερα”. Εντάξει οκ και τι να κάνουμε τώρα;;; Τράβα άκου ψαγμένους στίχους Iron Maiden “Όχι άλλα ψέματα” επι 344 φορές. Η άποψη της συντριπτικής πλειοψηφίας βέβαια θαρρώ πως συνοψίζεται στο γεγονός ότι για τους φίλους της μπάντας και του είδους γενικότερα η κυκλοφορία του Legacy… ισοδυναμεί με την εμπειρία βρώσης ενός καλοφτιαγμένου γιαγιαδίστικου μελομακάρονου. Πως ακριβώς το περιγράφεις αυτό;;;;!!!! Δεν το περιγράφεις!! 😋😋
🧆🧆🧆Κεφταδάκια φακτ #3: Ο δίσκος περιέχει μια διασκευή στο Back to Back των Pretty Maids που είναι απλά μαγική!
🤔😊🤓Μπορείς να προσάψεις πολλούς κοσμητικούς χαρακτηρισμούς στους Hammerfall , απο ποζεράδες, κακόγουστους μέχρι κλισεδιάρηδες και ενώ μπορεί για κάποιους να έχουν χάσει λίγο το “δρόμο” τους τελευταία, το Legacy of Kings παραμένει μέχρι και σήμερα ένας “πάρτα στη μάπα μωρή άρρωστη άλλα άκου και κανα δυο μπαλάντες καρδερίνα μου” ορθόδοξο heavy metal. Και άσχετα που κάποιοι αναίσθητοι κάθονται και μετράνε μπαλάντες σε δίσκους λες και είναι ντροπή (οι ίδιοι είναι που θα ουρλιάζουν το Μάιο “εντ νάθινγκ ελσ μάτερς”), το Legacy of Kings είναι ένας εκπληκτικά ισορροπημένος δίσκος με πολύ ξύλο και πολύ έρωτα. Δηλαδή τι; Εσύ όταν γμας το πας σερί δίωρο;; Τσιγάρο δεν κάνεις;; Χλωμό!! 😏🍆
