5 λεπτά ανάγνωσης.
🤩🥳Σήμερα έχουμε κλασικό χατζημεταλλά παρέα φυσικά με το πουλόπο τον Doc Brown που έκανε την Delorian ηλεκτρική και της έβαλε ΑΙ για να είμαστε επίκαιροι και να εντυπωσιάσουμε τα κορίτσια. Μιας και ξεκινάμε power metal ταξίδι σήμερα νομίζω δεν υπάρχει καλύτερο μέρος να ξεκινήσουμε απο το 1987 και τη χώρα που γέννησε το Schnitzel mit Pommes και τους Helloween.
🍟Στo Αμβρούργο της Γερμανίας λοιπόν θα συναντήσουμε έναν παλιό γνώριμο τον Καίκα Χανσενίδη(Kai Hansen) μαζί με την παρέα του Μιχαλάκη (Michael Weikath), Μάρκο (Markus Grosskopf) και Ingo Schwichtenberg(R.I.P). Έχοντας ήδη κυκλοφορήσει πριν δυο χρόνια το Walls of Jericho, ο Καίκας έπαθε Άσπα και σε μια έκρηξη του δήλωσε στους υπόλοιπους ότι δεν μπορεί να παίζει και να τραγουδάει ταυτόχρονα γιατί δεν είναι ο James Hetfield, αν και αδιαμφισβήτητα παραμένει εξίσου όμορφος. Φυσικά ο Μιχαλάκης συγκάλεσε αμέσως ταβέρνα για να τα συζητήσουν:
W: Δεν καταλαβαίνω την έκρηξη σου Καίκα.
Η: Τι δεν καταλαβαίνεις ρε φλώρε; Δεν μπορώ να παίζω τις ριφάρες μου και να τραγουδάω σαν σοπράνος επειδή εσύ δεν ξέρεις να παίζεις ούτε το “Nα μ’αγαπάς” του Σιδηρόπουλου.
G: H αλήθεια είναι ότι τα καινούρια σας ριφς είναι λίγο πιο απαιτητικά. Μήπως να βρούμε ένα πουλόπο να τραγουδήσει; Ξέρω ένα παλικάρι που τραγουδάει στους Ill Prophecy και είναι πιο σοπράνος απο σένα Καίκα.
Κ: Τον Μιχαλάκη των Κισκίδης της Μαρίκας λες; Τον ξέρω αυτόνανε. Είναι λίγο βουτυρομπεμπές. Τα δικά μου φωνητικά είναι πιο μέτσολ.
Ι: Φωνητικά που δεν υπάρχουν δεν μπορεί να είναι μέτσολ.
Κ: Τι ήπιε αυτός ρε;
W: Εννοεί ότι δεν έχει σημασία η φωνή σου αν δεν υπάρχει.
Κ: Τι είναι ρε η φωνή μου; Μετρό Θεσσαλονίκης; Ουφ. Εντάξει έχετε δίκιο. Κουράζομαι πολύ η αλήθεια. Τέσπα. Άντε φωνάχτε τον να πάμε για πρόβα.
🤔💭Πράγματι ο Καίκας ήταν πολύ διστακτικός στις αρχές αλλά τελικά ο Michael Kiske αποδείχθηκε όχι μόνο η τέλεια επιλογή που ανέβασε το υλικό των κολοκύθων στα ύψη αλλά έδωσε και στη μπάντα αυτό το έξτρα σπρώξιμο που χρειαζόταν εκείνη την περίοδο ώστε να μην καταλήξει να παίζει Σιδηρόπουλο και Πυξ Λαξ στα υπόγεια.
🎃Παπάουερ φακτ #1: Το I want out είναι ουσιαστικά ο Καίκας που είχε ήδη αρχίσει να ξενερώνει με την πορεία που έπαιρνε η μπάντα και επειδή τα υπόλοιπα παιδιά δεν τον παίζανε και πολύ ήθελε να εξωτερικεύσει τις σκέψεις του με τραγούδι.
🎼🎵🎸Ο Καίκας και ο Μιχαλάκης ο Weikath, που ήτανε οι κύριοι συνθέτες, είχανε μάσει καμιά 65 ουγκιές απο τραγούδια και πέσανε στο τραπέζι σκέψεις για διπλό δίσκο. Για άλλη μια φορά στα χρονικά των δισκογραφικών η εταιρία κάνει νερά. Όσο και αν προσπάθησαν να πείσουν τους μανατζαρέους της Noise Records ότι δεν υφίσταται βίγκαν γαλακτομπούρεκο, οι ίδιοι παρέμειναν ακλώνητοι στη θέση τους. Μάλιστα σκεφτόντουσαν να μοιράσουν τις συνθέσεις του Καίκα και του Μιχαλάκη εντελώς ισόποσα στα δύο άλμπους, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τη διαφορετικότητα. Παρόλα αυτά σε αυτό το σημείο κατάφεραν οι Helloween να τους πείσουν να βάλουν τα τραγούδια του Καίκα στο πρώτο Keeper of the Seven Keys και του Μιχαλάκη στο δεύτερο.
🎃🎃Παπάουερ φακτ #2: Τα Keeper τελικά επενακυκλοφόρησαν ως διπλό CD το 1993 μαζί με bonus καλούδια και συνταγή για λουκάνικο ξυδάτο, όπως το είχε παραγγείλει ο Καίκας στην πρόσφατη ταβερνοσυζήτηση του σχήματος.
🤘Οι Helloween μετά το Walls of Jericho φαίνεται ότι σταμάτησαν να ακούνε Slayer και Kreator και το γυρίσανε σε Queensryche, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν το πιο φιλόδοξο υλικό της μέχρι τότε καριέρας του, πράγμα που φανερώνεται και απο τα δυο 13λεπτα κομμάτια Halloween και Keeper Of The Seven Keys. Επίσης παρόλο που φημολογείται ότι οι δίσκοι είναι concept στην πραγματικότητα δεν επιδιώχθηκε κάτι τέτοιο, τουλάχιστον όχι συνειδητά. Ο Καίκας απλά ανάφερε σε παλιότερη συνέντευξη ότι τα τραγούδια “φτιάξανε το concept” και δεν υπήρχει κάτι προμελετημένο. Ο ίδιος μαζί με τον Μιχαλάκη απλά πίνανε διπλό ελληνικό μέτριο ένα πρωί με βροχή και μείον και απλά διαπιστώσανε ότι η θεματολογία των κομματιών έχει ένα μοτίβο. Αυτό!
🎸🥁Παρόλο που οι στίχοι ήταν ότι πιο κλισέ υπήρχε, η μουσική ήταν το ακριβώς ανάποδο (για την εποχή τουλάχιστον). Οι θρασίλες και η τραγανιστή φωνούλα του Καίκα έδωσαν τη θέση τους στη μελωδία, στη σπίντα και το παραδοσιακό μέταλ με οδηγό τον “πιο εμπορικό και υψίφωνο” Κισκίδη, ενώ η μπάντα καινοτόμησε και στην διαδικασία της παραγωγής. Οι Helloween συνεργάστηκαν με δυο παραγωγούς, Tommy Newton και Tommy Hansen, με το πρώτο να ακουμπάει περισσότερο τσουτσούνια με τον Καίκα ενώ ο Tommy Hansen έμπαινε και έμενε Weikath. Ως αποτέλεσμα το πρώτο μέρος το πήρε επόμου το ζευγάρι Καίκας – Νέυτωνας με τον Weikath να προτείνει ιδέες και στο δεύτερο μέρος να έχουμε αντιστροφή ρόλων με Μιχαλάκη – Tommy Hansen στο τιμόνι και τον Καίκα να σπάει ορχίδια για το ξενοδοχείο που έμενε στην Σαντορίνη το οποίο δεν είχε λέει φρέντο καπουτσίνο πολλά βαρύ!!😱
🎃🎃🎃Παπάουερ φακτ #3: H μπάντα δούλευε με σχεδόν 12ωρες βάρδιες με τους 2 κύριους συνθέτες και τους αγκαζέ παραγωγούς τους να αλλάζουν βάρδιες χωρίς διαλείμματα ώστε να κρατήσουν, όπως λένε οι ίδιοι, τα επίπεδα ενέργειας ψηλά. Δεν πήγε και πολύ καλά αυτό ε, Καίκα τεμέτερον;
🥇🏆Το αποτέλεσμα φυσικά ήταν οι Helloween να γίνουν “χρυσοί” με τα Keepers, να παίξουν μπροστά σε 100,000 κόσμου στο Monsters of Rock το 1988 μαζί με ονόματα όπως Guns N’ Roses, Megadeth, David Lee Roth, Kiss και Iron Maiden και γενικά να πάθουν Γερμανοί Manowar αποσπώντας τον τίτlο Kings of German Metal. Οι δίσκοι ουσιαστικά καθιέρωσαν το πως πρέπει να ακούγεται το ευρωπαϊκό power metal και οι μεγάλες συναυλίες διαδέχονταν η μία την άλλη πράματα που δυστυχώς δεν ήταν ικανά να αποτρέψουν την έκρηξη του Καίκα ο οποίος το 1989 έπαθε “φεύγω και αφήνω πίσω μου συντρίμια”.
🥳Τι άφησε όμως πίσω στην πραγματικότητα; Masquerade, masquerade, Grab your mask and don’t be late… Kαι είδε ο Θεός ότι αυτό ήταν καλό!🤘
