5 λεπτά ανάγνωσης.
🕰️Μια φορά και έναν καιρό στο μακρινό 1955, στο Leytonstone του ανατολικού Λονδίνου, ζούσε ο Χάμπος και η Σουμέλα. Ο Χάμπος ήταν οδηγός νταλίκας ενώ η Σουμέλα δούλευε όπου μπορούσε ώστε να μπορέσουν να θρέψουν και να μεγαλώσουν τις τρεις κόρες τους. Μια ηλιόλουστη μέρα του Ιουλίου, σπάνιο για τα δεδομένα του Λονδίνου, ο Χάμπος γύρισε απο τη δουλειά και βρήκε τη Σουμέλα να μαγειρεύει το αγαπημένο του φαγητό, παπουτσάκια με κιμά και φέτα απο την Κοζάνη. Αμέσως την αγκάλιασε σφιχτά και τη φίλησε για να την ευχαριστήσει και η Σουμέλα, που έβλεπε γενικά πολλές αμερικάνικες ταινίες, του είπε “Έφερες μελιτζάνες ή χάρηκες που με είδες;;”😏😏🍆
💖💖Μετά απο έναν έρωτα όλο τρέλα και ένα ατελείωτο ταξίδι στου πόθου τα γαλάζια νερά, μπήκε ο σπόρος που θα γεννήσει τον μονομεϊντενισμό, και θα εξασκήσει εμάς στην Ιώβειο υπομονή ώστε όταν ακούμε χωρατά του στυλ “Καλά μόνο Iron Maiden ακούς;” να απαντάμε με ηρεμία Jedi Master, “Πονάτε;” 🤓
📆12 Μαρτιού 1956, γεννιέται στο σπίτι της γιαγιά του ο Stephen Percy Harris, a.k.a. Steve Harris, a.k.a. ο μπαμπάς σας, a.k.a. Στεφανάκος. Ο Στεφανάκος, πριν γίνει ο γεννήτορας των μπαμπάδων μας, έπαιζε μπάλα σαν κλασικός έφηβος. Μάλιστα έπαιζε τόσο καλή μπάλα που όχι μόνο έφερνε δικιά του μπάλα στην αλάνα, του έγινε και πρόταση να προπονηθεί με τη West Ham United. Όταν όμως οι αδερφές του βάζανε στο πικάπ δίσκους των Beatles και Simon & Garfunkel, αυτός ρωτούσε “Τι είναι αυτό;”, οι αδερφές απαντούσαν “Μανιτάρι μαγικό” και αυτός απαντούσε “Θα πω στη μαμά που κρύβετε τα τσιγάρα και ότι τα έχετε με εξωσχολικούς” και γενικά καταλαβαίνετε που πάει το πράμα. 🤣
💿Πέραν αυτών, οι συμμαθητές του του δάνειζαν δίσκους των Black Sabbath, Wishbone Ash, Jethro Tull και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ο Στεφανάκος απο το “Θα καρφώνω ψαλιδάκια στο Bernabéu” πήγε στο “Πόσο αστείο θα είναι να γράψω τραγούδι για την Ελλάδα και να μην το παίξω ποτέ εκεί”.😏
🥁Ο Στεφανάκος είχε αρχικά σκοπό να γίνει ντράμερ. Επειδή όμως δεν είχε χώρο στο σπίτι πήγε στο αμέσως πιο συγγενικό όργανο μιας ροκ μπάντας, το ηλεκτρικό μπάσο. Αγόρασε το πρώτο του μπάσο το 1971, μια κόπια ενός Fender Precision, με 40 λίρες Αγγλίας. Μόλις δέκα μήνες αργότερα, όντας αυτοδίδακτος εντελώς, μπήκε στην πρώτη του μπάντα, τους Gypsy’s Kiss. Για περίπου 3 χρόνια, η μπάντα έπαιζε όπου έβρισκε προσπαθώντας να εντυπωσιάσει τα κορίτσια, και τις δισκογραφικές, αλλα δυστυχώς τα σπάσανε επειδή ο τραγουδιστής των Gypsy’s Kiss, Bob Verscoyle, ξέχασε να βάλει κιμά στα γεμιστά.
🎸🎵Ευθύς αμέσως ο Στεφανάκος μπαίνει στους Smiler όπου και ξεκινάει πλέον να γράφει δικό του υλικό. Κάπου εκεί γεννήθηκαν πρακτικά και τα πρώτα κομμάτια των Iron Maiden τα οποία δούλευε ο Στεφανάκος μαζί με τους Dennis Wilcock και Doug Sampson. Οι Smiler όμως επειδή ήταν σκατίφλωρες και θέλανε να παίζουν το πολύ 2 νότες, είπανε στον Στεφανάκο ότι δεν ψήνουν να παίξουν τα τραγούδια του επειδή λέει, άκουσον άκουσον, είναι πολύπλοκα. Ο Στεφανάκος τους έγραψε στα ορχίδια του με μελάνι σουπιάς που δε φεύγει εύκολα, και πήρε το πουλί απο τη μπάντα.
🎄🎄Τα χριστούγεννα του 1975, και ενώ ο Στεφανάκος χάζευε στην τηλεόραση την ταινία The Man in the Iron Mask, σκεφτόταν παράλληλα πως μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο με τη μουσική του ενώ συνάμα τσάκιζε κάτι ζουμερά μελομακάρονα που του είχε φτιάξει η γιαγιά του (μετά το διαζύγιο των γονιών του ο Στεφανάκος μεγάλωσε με την γιαγιά του). Αρχικά εμπνεύστηκε το όνομα Iron Maiden απο την ταινία που έβλεπε αλλά η γιαγιά του του πέταξε τσόκαρο λέγοντας “Παρθένα είναι μόνο η Παναγιά”, αλλά ο Στεφανάκος της εξήγησε ότι αυτός αναφερόταν στο όργανο βασανιστηρίων. Η γιαγιά του πέταξε ακόμα ένα τσόκαρο λέγοντας “Τα βάσανα είναι του διαβόλου. Και μη σε δω να γράφεις τίποτα για το 666, κακομοίρη σε έφαγα” και έφυγε βιαστικά να βγάλει τους κουραμπιέδες απο το φούρνο πριν αρπάξουν. Τα υπόλοιπα φυσικά, είναι ιστορία!
🎸🎵🤗Ο Στεφανάκος αποτέλεσε το μοναδικό άτομο που ήταν απο την αρχή μέχρι και σήμερα στους Iron Maiden, είναι ο κύριος συνθέτης, αλλά εκείνο που πραγματικά δεν αναφέρεται όσο θα έπρεπε είναι η επιρροή του σαν μπασίστας. Ο ρυθμός απο το The Trooper και το Run to the Hills έχει γίνει συνώνυμος της μπάντας, και οποιοσδήποτε προσπαθήσει να παίξει κάτι παρόμοιο αναπόφεκτα η πρώτη αντίδραση είναι “Μοιάζει με Iron Maiden“. Λάθος μλκες! Η σωστή αντίδραση ειναι “Steve Harris ο μπαμπάς μας”. Ο γνώριμος καλπασμός των κομματιών αυτών είναι επινόηση του Στεφανάκου και όχι κάποιου αυνάνα κιθαρίστα ή ντράμερ. Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο Στεφανάκος έμαθε μονάχος του να παίζει τον καλπασμό σωστά, χρησιμοποιώντας τα δάχτυλα του και όχι πένα (που είναι πιο εύκολο θεωρητικά να ακουστεί στακάτο και επιθετικό). Ο τρόπος επίσης που παίζει το μπάσο θυμίζει ενίοτε κιθάρα ενώ και ο ήχος του δεν είναι ο κλασικός μπασάτος ήχος που ακούς συνήθως στις μέταλ παραγωγές, αλλά τίνει περισσότερο προς αυτόν το πριμαριστό ήχο που όλοι γνωρίζουμε. Έμφαση στο “γνωρίζουμε” γιατί ο Στεφανάκος είναι μακράν απο τους πιο αναγνωρίσιμους μπασίστες στο γαλαξία, και όχι άδικα.
🤓Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ακούσεις Iron Maiden, αφιέρωσε λίγο χρόνο να δεις τι κάνει το μπάσο. Μετά φαντάσου έναν κόσμο που τα τραγούδια των Iron Maiden δε θα είχαν μπάσο. Μετά αφού σκουπίσεις τον κρύο ιδρώτα απο το μέτωπο σου, πάρε μια βαθιά ανάσα και επανέλαβε μετά απο μένα:
ΜΟΝΟ ΜΕΪΝΤΕΝ!!🤗
