5 λεπτά ανάγνωσης.
💪Όσοι είστε σκληροί μέταλλοι με 45κιλά τεστοστερόνη ανα κιλό μυικής μάζας, όσοι θεωρείτε ότι τα άλλα είδη μουσικής είναι απλά ένα σπυρί ακριβώς κάτω απο το ρουθούνι ίσα ίσα να εμποδίζει τις ανασκαφές, και αν γενικά νιώθετε ότι αυτή η σελίδα έπρεπε να μιλήσει σήμερα για τον Phil Rudd(AC/DC) ή τον Brian Downey(Thin Lizzy) τότε, ναι οκ έχετε ένα δίκιο, αλλά γενικά απέναντι άνοιξε μια καινούρια καφετέρια/μπραντσάδικο/νεοταξίτικαπιάταγιαsingles που σερβίρει καταπληκτικό κοτόπουλο τεριγιάκι με μους απο κρέμα νουφάρου Βοιωτίας. Με τον κωδικό EIMAIMETALALLAGOUSTAROSTANISI θα έχετε 15% έκπτωση. Άντε όλα εγώ πχιά!😁
Διαβάστε επίσης: Andy Powell ή αλλιώς μέιντεν πριν τους μέιντεν.
🤔💭Η επιλογή της Meg White ήταν αποτέλεσμα σκέψεων 3-4 ημερών. Με κίνδυνο να μπλέξουμε σε συζητήσεις περι του “Ωχ αμαν σε τι σελίδα μπήκα και ωχ αμάν γιατί τα πεντοχίλιαρα δεν είναι πετσετάκια” αποφάσισα ότι η Meg ενσαρκώνει τομείς underdog απο πάρα πολλούς τυμπανοπεοκρούστες! Πχ. παίζει τα πιο απλά πράματα στον κόσμο, όπως ο Phil Rudd. Δεν είναι η πιο σταθερή ντράμερ στον κόσμο όπως ο John Bonham (ναι, ναι, υπάρχουν βίντεο) ενώ παρότι κορτσούδι, κοπανάει τα τύμπανα ενίοτε σαν γορίλας. Σαν τον Tommy Ramone και τον Phil Taylor. Οπότε αν σε οποιοδήποτε σημείο της ανάγνωσης σας θέλετε να ξεράσετε ή να με δείρετε, αλλάξτε το όνομα της Megan Martha White, Μάρθα στο εξής, με όποιον απο τους προαναφερθέντες τυμπανοορχεοκρούστες θέλετε και λίγο πολύ θα ισχύουν τα ίδια. Περίπου!
👧Η Μάρθα γεννήθηκε 10 Δεκέμβρη του 1974 και η μουσική της παιδεία είναι τόση όσο η δική μου γνώση στα Κορεάτικα. Απλά παίζω “γνωστή φάτσα αυτή” όταν η γυναίκα μου βλέπει κορεάτικες σειρές. Αποτελεί τον ορισμό του αντιστάρ με ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεις και ελάχιστες συνεντεύξεις ενώ γενικά ήταν αρκετά ντροπαλή, κάτι που την απέτρεψε να συνεχίσει τις σπουδές της μετά το σχολείο. Τίποτα το συνταρακτικό γενικά στην παιδική ηλικία της Μάρθας μέχρι που γνώρισε τον Jack Gillis και μάλλον της σηκώθηκε. O Jack ήταν αυτός που την προέτρεψε να κοπανήσει τα τύμπανα και η ίδια πήγαινε πολλές φορές σπίτι του να παίζει…το κιτ του 🍆😏, απο τις οποίες επισκέψεις προέκυψε και το πρώτο τους τραγούδι “Screwdriver”.
🥁Nτουπ, ντουπ φακτ #1: H Μάρθα με το “μικρό γοριλάκι παίζει γκάρατζ ροκ” στυλ της κέρδισε 4 Grammy με τους White Stripes και μπήκε και στο Rock Hall of Fame το 2025. Δεν παρεβρέθηκε βέβαια γιατί αλοίμονο να μην έχουμε δράματα με παντρεμένα ζευγάρια που τελικά ήταν αδέρφια, ομιτζί και γουάτδεφακ! Για άλλη μέρα αυτά!
🤓Πάμε λίγο να βγάλουμε μερικά προφανή πράματα απο τη μέση. Η Μάρθα δεν είναι ούτε κατα διάνοια “διαβασμένη” τυμπανοκρούστρια. Και έφαγε κράξιμο. Και όταν λέω κράξιμο δεν εννοώ “τι μλκες είστε, κόψατε τα μαλλιά σας και φιλιέστε, ου σιξσιξσιξ”. Κράξιμο εννοώ “οι γυναίκες δεν πρέπει να παίζουν τύμπανα ειδικά αν δεν ξέρουν να παίζουν τύμπανα”, είπαν κάποιοι τυμπανοψωλοκρούστες που δε γράψανε μισό χιτ στη ζωή τους. Το “παιδικό” όμως στυλ της Μάρθας σε συνδιασμό με μια πρωτόγονη μανία που κοπανάει το σετ της (βλ. Blue Orchid, Fell in Love with a girl) θα το αναγνώριζες ακόμα και αν σε κοπανούσα με το βιβλιό του “Εμείς και ο κόσμος” σε σταθερό ρυθμό στο κεφάλι. Θα τραγουδούσες Seven Nation Army ή θα μου έκανες τον δύσκολο; Ναι! Εσένα ποιός θα σε αναγνώριζε; Ναι! 1-0.
🎖️🎖️Και αυτή τη στιγμή ανάφερα μόνο σμας χιτς. Μπορείτε να ακούσετε κομμάτια απο τον πρώτο δίσκο όπως το “Jimmy the Exploder” και θα διαπιστώσετε ότι επειδή η Μάρθα δεν ξέρει τι κάνει, παίζει πράματα που δε θα έπαιζε κάποιος “διαβασμένος” τυμπανοορχεοπαπάρης. Α, και κάτι πολύ σημαντικό που το 80% των γουόναμπι μουσικών(όχι ντράμερς μόνο) δεν έχουν, είναι είναι η ικανότητα της Μάρθας να ξέρει και πότε να ΜΗΝ παίξει κάτι. Παράδειγμα το γκρουβ στο κομμάτι Ball and Biscuit έχει ένα φαινομενικό κενό το οποίο ακούγεται σαν η τύπισσα να μην ξέρει να παίζει(που δεν ξέρει) αλλά είναι συνάμα τόσο έξυπνο γιατί σου δημιουργεί αυτό το συναίσθημα “ωχ τι θα γίνει τώρα” και σου κερδίζει την προσοχή χωρίς να ξέρεις το γιατί.
🥁🥁Ντουπ, ντουπ φακτ #2: Όταν ο Dave Grohl λέει για πάρτη σου “Οne of my favorite fucking drummers of all time. Like, nobody fucking plays the drums like that”, τότε μπορείς να κρεμάσεις μπα(Γ)κέτες 🥖🥖 και να μη σε νοιάζει τίποτα στον κόσμο. Μόνο το γαλακτομπούρεκο.
📖Mini story time: Κάτι που διαφεύγει σε πολλούς είναι ότι αυτό το στυλ ντράμινγκ είναι απίστευτα διασκεδαστικό. Και φυσικά είναι noob friendly. Κάθε φορά που παίζω το Blue Orchid στο Guitar Hero, το βάζω στο υψηλότερο επίπεδο δυσκολίας, παίζω και νιώθω ντραμεράκλα, και το διασκεδάζω αφάνταστα γιατί το μπιτ του είναι κανιβαλλικό όσο δεν πάει. Διασκέδαση. Ξέρετε, αυτό που ΔΕΝ έχεις όταν προσπαθείς να εντυπωσιάσεις τα κορίτσια με φλύαρα γεμίσματα που οδηγούν σε χυλόπιτα!
🎼😊🎵Τελειώνοντας με τα τεχνικομουσικά, ντράμερς σαν τη Μάρθα αποκτούν στάτους Ringo Starr. Όχι λόγο φήμης, τεχνικής ή ότι σκίζουν τα σουτιέν τους κάποιοι αλλά επειδή παίζουν αυτό που πρέπει να παίξουν για να υποστηρίξουν το τραγούδι. Αυτό κύριοι και κυρίες είναι skill που πολλοί “μελετημένοι” πεορχεοκρούστες δεν έχουν και επιπλέον αγνοούν ότι το χρειάζονται κιόλας. Μιλώντας για τον Ringo, προσπαθήστε να παίξετε το “Act Naturally” για τα 2,5 λεπτά που κρατάει το shuffle μπιτάκι του, χωρίς να χάσετε το μέτρο ή να κουραστείτε, και μιλάμε τότε. Αλλά επειδή σήμερα έχει την τιμητική η Μάρθα, κάντε το ίδιο και με το Fell in Love with a Girl. Τραγούδι που έγινε σμας χιτ σινγκλ τρίποντο απο τις κερκίδες, με τα ντράμς να κρατάνε το ίδιο μπιτ σε όλο το τραγούδι. Καλό;
😁Πάω για τόφου με αμύγδαλα και σως φέτας στο απέναντι μαγαζί να ξαναβρώ τους σκληρούς μέταλλους.😁
