Metal Church – The Dark ή αλλιώς όχι τόσο αμερικάνικο, αμερικάνικο μέταλ.

4 λεπτά ανάγνωσης.

🚗Αφου κάναμε το Opel Ascona μας φουλ ηλεκτρικό για να πουλήσουμε μούρη στους Αμερικάνους των 80s, ταξιδεύουμε στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α. για να συναντήσουμε τη μπάντα που αρέσκομαι να λέω ότι αν οι υπόλοιπες αμερικάνικες μπάντες είναι McDonald’s, οι Metal Church είναι τα Goody’s. Τα παλιά Goody’s όχι τώρα η ντροπή της νέας τάξης πραγμάτων μπούργκερ χάους και τα @@ μου κουνιούνται!😎😂

⏰6 Οκτωβρίου του 1986, κυκλοφορεί το The Dark απο την Elektra Records, ντεμπουτάρει στο #92 του Billboard και μένει εκεί σχεδόν μισό χρόνο. Στα 42 λεπτά που διαρκεί, ο δίσκος ζέχνει Mercyful Fate αλλά επειδή είναι 86′ και δε γίνεται να μην ακούς Metallica, Iron Maiden και Judas Priest, θα δεις μέσα και λίγο Kill ’em All και λιιιίγο Screaming for Vengeance.


😇Εκκλησιαστικό φακτ #1: Ο δίσκος κυκλοφόρησε μια μέρα ακριβώς πριν το Reign in Blood των Slayer, το οποίο κυκλοφόρησε 7 Οκτωβρίου 1986.

📀O δίσκος είναι γενικά λιγότερο επιθετικός και αρκετά πιο σκοτεινός απο το ομώνυμο ντεμπούτο που thrashίζει περισσότερο και οι “κριτικοί μουσικής που δεν έχουν γκόμενα, δεν έχουν λεφτά ούτε ζωή” δε χάσανε ευκαιρία και αποφάσισαν ότι οι Metal Church δεν ξέρουν τι κάνουν και ότι έχουν χάσει το “δρόμο” τους. Ο δίσκος ίσως να είναι απο τις πιό ώριμες δουλειές μπορείς να ακούσεις στη δεκαετία του 80′, όπου όλοι μετράνε τσουστούνια για κάποιο λόγο και είναι μονίμως στην τσίτα. Αυτό δεν συνεπάγεται επ’ ουδενί όμως ότι ο δίσκος χάνει σε ξυλίκι και χατζημεταλλίδια καθώς τα “Ton of Bricks” αλλά και το προσωπικό αγαπημένο “Over my Dead Body” το οποίο και κλέψανε οι Metallica για να γράψουν το Through the Never, είναι εκεί για να σου θυμίσουν ότι η αγορά σου ήταν ορθή. Εύγε! Ok μπορεί το “Method to Your Madness” να μην είναι thrash-power-μόνοτεστοστερόνη metal αλλά ηρεμήστε λίγο ρε πόστη μου. “Είπε ο Βρασίδας που πατούσε skip στο Fade to Black”.🙄

😇😇Εκκλησιαστικό φακτ #2: Ο δίσκος αφιερώθηκε αργότερα στο θάνατο του Cliff Burton των Metallica, o οποίος πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου 1986, πολύ λίγο πριν την κυκλοφορία του δίσκου.


👻Είναι όμως τραγούδια σαν το “Watch the Children Pray” που ξεχωρίζουν αυτούς που τραγουδάνε για να μας τα σπάνε και αυτούς που τραγουδάνε για να πούνε μια ιστορία. Και ιστορία εδώ ξεκινάει απο μια μαύρη σαν την ψυχή μου εισαγωγή, doom πριν το doom, πριν σε αγκαλιάσουν οι κιθάρες και μετά ο David Wayne (R.I.P. 2005) σε βάλει για ύπνο που θα παρακαλάς να μην ξυπνήσεις ποτέ. Wayne που φαίνεται εδώ ότι έχει σε εικόνισμα τον King Diamond και όχι μόνο καταφέρνει να αποφύγει την άμεση σύγκριση αλλά πετυχαίνει να σε καταμαγέψει με την ερμηνεία του. Ερμηνεία που θα την τοποθετούσα σε επίπεδα Warrel Dane, αν μου επιρταπεί η σύγκριση.😁

😇😇😇Εκκλησιαστικό φακτ #3: Το εναρκτήριο κομμάτι “Ton of Bricks” ακούγεται στο ξεκίνημα της ταινία “No Man’s Land” του Charlie Sheen.

☠☠Και για να μη νιώσεις και εσύ ότι χάλασαν μετά τον πρώτο δίσκο, και μας τα πρήξεις, η τριάδα “The Dark”, “Psycho”, και  “Line of Death” σε βάζει στη θέση σου να φας τη μπισκοτόκρεμα σου σαν καλό παιδί. “Είπε ο Βρασίδας που άκουγε μόνο το Prowler καμιά 452 φορές στο ριπίτ”. Αν τα ακούσεις αυτά τα τραγούδια το ένα μετά το άλλο θα καταλάβεις απο που ίσως έπαιρναν επιπλέον έμπνευση μπάντες όπως οι Annihilator(το The Dark θα μπορούσε να είναι στο Alice in Hell), οι Megadeth, και οι Anthrax(το State of Euphoria ήταν πρακτικά ο Scott Ian που έλιωνε το The Dark 24/7), αλλά για κάποιο λόγο κανένας δε θέλει να το αναφέρει. Χατζημεταλλάδες τι περίμενες;;!!🤨🤨

🤘😎🤘Δίσκος που σε βάζει να παίζεις support σε μπάντες όπως, πάρε χαρτί και μολύβι Κώστα απο το Τσοτίλι, Metallica, Anthrax στην περιοδεία Damage, Inc, Megadeth και King Diamond, ε μάλλον κάτι κάνει καλά. Είναι λίγο κρίμα που βλέπεις περισσότερα ραφτά και αυτοκόλλητα Metal Church παρά δίσκους σε δισκοθήκες ντεμέκ χατζημεταλλάδων, μεταξύ αυτών και ο γραφών που σχεδόν ντρέπομαι που αποφάσισα να δώσω δεύτερη ευκαιρία στους Metal Church στα γεράματα αντί όταν έπρεπε. Με αυτά και με αυτά τουλάχιστον ξέρω ποια θα είναι η επόμενη μου αγορά!! 🤗


Avatar photo

Βρασίδας Χατζημεταλλάς

Βρασίδας Χατζημεταλλάς. Όνομα και πράμα με τουλάχιστον 30 χρόνια εμπειρίας σε ακροάσεις μέτσολ, ροκ και Κατερίνας Στανίση και άλλα τόσα παίζοντας σε μπάντες προσπαθώντας να κυκλοφορήσει δίσκους, καταλήγει σε ένα και μοναδικό συμπέρασμα. Μόνο Μέιντεν.

Mόνο Άρθρα

Steve Harris ή αλλιώς ο Στεφανάκος της καρδιάς μας

5 λεπτά ανάγνωσης.🕰️Μια φορά και έναν καιρό στο μακρινό 1955, στο Leytonstone του ανατολικού Λονδίνου, ζούσε ο Χάμπος και η Σουμέλα. Ο Χάμπος ήταν οδηγός νταλίκας ενώ η Σουμέλα δούλευε όπου μπορούσε ώστε να μπορέσουν να θρέψουν και να μεγαλώσουν τις τρεις κόρες τους. Μια ηλιόλουστη μέρα του Ιουλίου, σπάνιο για τα δεδομένα του Λονδίνου, […]

Περισσότερα
Mόνο Άρθρα

Donkey Kong Country OST ή αλλιώς όταν δεν είσαι μέταλ αλλά είσαι μέταλ

5 λεπτά ανάγνωσης.👾Video games = χριστοπαναγίες και αν δεν έχεις σπάσει χειριστήριο μια φορά στη ζωή σου δεν έχεις ζήσει γμάτα παιδικά χρόνια. Αν δε το χειριστήριο περνώντας μέσα απο το κεφάλι κάποιου κακομοίρη που βρισκόταν στο δωμάτιο επειδή τόλμησε να πει “θέλεις να σου περάσω την πίστα;” άνοιξε και τρύπα στον τοίχο, τότε έχεις […]

Περισσότερα
Mόνο Άρθρα

Doom ή αλλιώς…απλά μέταλ.

4 λεπτά ανάγνωσης.🕰️🚘Με τη βοήθεια του Doc Brown και της Delorian θα μεταφερθούμε απο το 1996, που είχαμε μείνει με το Red Alert, και θα πάμε στο 1993. Σε προηγούμενο ποστ αναφέρατε μερικούς εκπληκτικούς τίτλους, με επικό μέταλ soundtrack, αλλά η καρδιά μου λέει ότι αν πρέπει να παίξω τη λέξη “μέταλ soundtrack” σε ένα […]

Περισσότερα