5 λεπτά ανάγνωσης.
⏰Βρισκόμαστε στο 1967, στο Ανόβερο της Γερμανίας και πίνουμε καφέ φίλτρου Jacobs, στο ιστορικό ξενοδοχείο Ranlet υπο τους ήχους του φρέσκου Sunshine of your Love των Cream. Ενώ διαβάζουμε στην εφημερίδα για τον πόλεμο στο Βιετνάμ, σκάει μύτη για μια ακόμα φορά ο Doc Brown με τη Ντελόριαν μόνο που έχει μαζί του έναν μοναχό με το όνομα Παΐσιος.
“Καλοί μου άνθρωποι” μας φωνάζει ο Doc με στόμφο, “Ο γέροντας έχει κάτι να σας πει”.
Παίρνει το λόγο ο γέροντας Παϊσιος και λέει: “Εδώ στο Ανόβερο θα δημιουργηθεί μια μπάντα που θα είναι σαν να τελειώνει αλλά δε θα τελειώνει”. Και μετά κλασικά γίνανε και οι δυο καπνός. Προφητικό;
Διαβάστε επίσης: Andy Powell ή αλλιώς μέιντεν πριν τους μέιντεν.
🤯Πράγματι κάπου μέσα στην πόλη του Ανόβερου ένας τύπος με το όνομα Rudolf Schenker, μαζί με τον αδερφό του Michael, τον Klaus Meine στη φωνή, Lothar Heimberg στο μπάσο, και Wolfgang Dziony στα ντραμς, δημιουργούν τους Scorpions και δίνουν έτσι τη δυνατότητα στο θείο μου να πει τα παρακάτω λόγια:
– Πασάκαμ βλέπω διαβάζεις “Ταχαμουμέταλ Μάγκαζιν”. Και εγώ ακούω μέταλ.
– Τι ακους ρε θείο;
– Ακούω Σκόπριονς. Αλλά μόνο τα απαλά τους.
– 😵😵😵
😋Πριν αρχίσουν τα “Λετ μι τέικ γιου φαρ εγουέι” (απο το Holiday) και πριν το “Κικ γιουρ αςς του χέβεν” (απο το Dynamite) οι Scorpions μας συστήθηκαν με το Lonesome Crow που κυκλοφόρησε 29 Φεβρουαρίου 1972 μέσω της εταιρίας Brain Records, καταδικασμένο να έχει επέτειο κάθε τέσσερα χρόνια. Η παραγωγή έγινε απο τον Conny Plank στα Star Studios του Αμβρούργου και περιέχει 7 τραγούδια με σύνολο 40 λεπτών καθότι μέσα σε αυτά ξέχασε ο γέροντας Παΐσιος να πει “Θα γεννηθεί ένα τραγούδι που θα κρατάει όσο το Rime of the Ancient Mariner, αλλά δε θα είναι”. Ο λόγος για το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου που κρατάει 13:31 χωρις λόγο.
🙃Πυξ Λαξ φακτ #1: To Lonesome Crow θα είναι το μοναδικό άλμπουμ των Γερμανών που θα περιλαμβάνει τον Michael Schenker ως πλήρες μέλος τους σχήματος. Έκτοτε θα εμφανίζεται ως σέσσιον ή απλά για να κλέψει το ΑΤΑRI απο τον αδερφό του Rudolf, χωρίς να τον τσακώσει η μάνα του.
🤨😉Όπως σχεδόν όλες οι μπάντες που μιλήσαμε στις τελευταίες αναρτήσεις, έτσι και εδώ, έχουμε μια κρίση ταυτότητας. Ίσως τη μεγαλύτερη μέχρι στιγμής. Δε θα σας πω μλκίες. Σκόρπιονς δεν άκουγα. Αλλά σκέφτηκα ότι είναι πρέπον να ακούσω τον δίσκο, πριν γράψω τις μλκες μου. Ομολογώ η φάτσα μου πήρε καμιά 500αριά διαφορετικούς μορφασμούς μέχρι να τελειώσουν και τα 40 λεπτά ενώ 5 φορές τουλάχιστον αναφώνησα “Τι ακούω ρε μλκ;;”. Μια μίξη σκότους, πειραματισμού, ψυχεδέλειας και ροκ, με έναν Klaus Meine να τραγουδάει ότι να ‘ναι και εμένα να απορώ αν όντως παίζει στο δίσκο ο Michael Schenker.
📀O δίσκος επανακυκλοφόρησε το 1976 με το όνομα Scorpions, αποτέλεσαι την πρώτη “σκληρή🍆” κυκλοφορία της Brain Records, ενώ δεν έλειψαν και τα δράματα για το ποιος έγραψε τι στα κομμάτια. Οι Rudolf και Michael σαν αγαπημένα αδέρφια που ήταν πάντα 😂😂 προσπάθησαν να λύσουν το ζήτημα:
– R: Για να είναι δίκαιο θα γράψουμε ότι τα τραγούδια γράφτηκαν όλα απο τους Scorpions.
– M: Σώπα ρε μλκ Rudolf; Ούτε χάπι μπέρθντει δεν μπορείς να παίξεις εσύ, θέλεις και κρέντιτς;
– R: Μίλησε η πατάνα του μέταλ μλκες! Κάτσε πρώτα σε μια μπάντα για πάνω απο 2 μήνες και μετά μίλα, φλώρε!
– Μ: Δε θα μας πρίζεις εσύ τα @@ τώρα επειδή είσαι μεγαλύτερος. Rudolf το ελαφάκι μλκες! Άντε μη πω στη μάνα ότι καπνίζεις τα τσιγάρα της.
– R: Αν κάνεις καμιά μλκία θα πω στο μπαμπά ότι γέμισες τα περιοδικά του άσπρες στάμπες.
– Μ: Μας έκανες τη μούρη κρέας τώρα! Αλλά έτσι είναι όταν δεν μπορείς να γράψεις ένα σοβαρό τραγούδι χωρίς να σου πιάνει ο Klaus το τσουτσούνι σου.
– Κ: Δεν του πιάνω μόνο το τσουτσούνι!😏
– M: 😱😱😱
– R: 😱😱😱
🙃🙃Πυξ Λαξ φακτ #2: Ο δίσκος αποτέλεσε soundtrack της, κατά των ναρκωτικών, ταινίας Das Kalte Paradies.
🙃🤨🤔Το Lonesome Crew, βγήκε και ήταν σαν να μη βγήκε καθώς σχεδόν κανείς δεν έδωσε σημασία παρα μόνο ο τύπος. Ο κόσμος αντιλήφθηκε ότι αυτός ο δίσκος υπάρχει περίπου δέκα χρόνια μετά. Παρόλα αυτά μπορείς να διακρίνεις το ταλέντο των Klaus Meine και Michael Schenker σε αυτόν άσχετα που η μπάντα πρακτικά διαλύθηκε σχεδόν αμέσως μετά την κυκλοφορία του. Αυτός είναι και ένας λόγος που δίσκος για πολλούς έχει την ίδια αξία με το Metal Magic των Pantera. Δεν υπάρχει απλά. Ήταν επίσης και η πρώτη και τελευταία εμφάνιση των Lothar Heimberg και Wolfgang Dziony καθώς πήραν το πουλί και δεν τους ξαναείδαμε.
🤓🥕Τελειώνοντας να πούμε ότι το ντεμπούτο των Γερμανών Scorpions, δεν είναι απαραίτητα τελείως σάπιος δίσκος. Μπορεί να μη μοιάζει με τους επόμενους ούτε κατα διάνοια αλλά ήταν αρκετός για να μυριστούν οι UFO το ταλέντο του Michael και να τον τσιμπήσουν. Στον αντίποδα οι Klaus και Rudolf είχανε το τσαγανό και το κουράγιο να συνεχίσουν την μουσική τους πορεία, η οποία και θα τους φέρει στο δρόμο του Uli Jon Roth όπου και θα αρχίσουν να τσιτώνουν λίγο περισσότερο τα ντιστόρσια στις κιθάρες αλλά και οι συνθέσεις των προαναφερθέντων θα αποκτούν πλέον όλο και περισσότερο αντίκτυπο με τον καιρό.
