4 λεπτά ανάγνωσης.
⏰Σωτήριο έτος 1960. Μαζί με το πρώτο αντισυλληπτικό χάπι που βγήκε στην αγορά, το πρώτο λειτουργικό laser απο τον Theodore Maiman και το νόμο περί πολιτικών δικαιωμάτων, στο Solingen της Γερμανίας, ο κιθαρίστας Wolf Hoffmann, τραγουδιστής Udo Dirkschneider και μπασίστας Peter Baltes καπνίσανε UHU και πριν καταλήξουν σαν Accept, ονομάσανε την πρώτη τους μπάντα Band X. Για τα έμπειρα χατζημεταλλόπουλα ακολουθεί απροειδοποίητο διαγώνισμα: Πείτε μια μπάντα που με το πρώτο πρώτο της όνομα δε γ@μάει ούτε η Mia Khalifa.
📀4 κυκλοφορίες πριν το Balls to the Wall, συγκεκριμένα στις 16 Γενάρη 1979, οι Γερμανοί Udo Dirkschneider, Wolf Hoffmann, Peter Baltes, και Stefan Kaufmann κυκλοφορήσαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους και ξεκινήσανε να θέτουν δειλά δειλά τα θεμέλια για το speedothrash που θα ξεπηδήσει αργότερα μέσα στη δεκαετία του 80′. Λέω δειλά γιατί είμαστε στα 70s ακόμα και οι Accept είναι Dad Metal (υπομονή, υπάρχει εξήγηση παρακάτω). O δίσκος ηχογραφήθηκε στα Delta-Studio στο Wilster της (τότε δυτικής) Γερμανίας, είχε στα πλικ πλικ και ιουέου τον Frank Martin, διαρκεί 35 λεπτά και είναι μια μ@λ@κία και μισή.
😅😅”Ου σιξ σιξ σιξ!”. Σας ακούω να φωνάζετε αλλά αφήστε με να σας εξηγήσω. Η μπάντα δεν ήξερε που της πάνε τα 4 και είναι ξεκάθαρο μέσα απο το δίσκο ότι δεν έχουν βρει ακόμα τη “φωνή” τους. Με εξαίρεση τραγούδια όπως τα “Lady Lou”, “Helldriver” και “Seawinds” όλος ο υπόλοιπος δίσκος είναι εγώ που θέλω να ζωγραφίσω σκυλί, αλλά τελικά αυτό μοιάζει με λαγό, και όταν ρωτάω τη φίλη μου την Ελπίδα μου λέει ότι μοιάζει με διασταύρωση με χαλασμένα φανάρια. ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ….. Κάπου μέσα στο χαμό που λέγεται Accept μπορεί κανείς να διακρίνει τα στοιχεία που η μπάντα θα εντοπίσει, θα καλλιεργήσει και θα γίνει το συγκρότημα που όλοι αγαπάμε. Hits σαν το “Lady Lou” αν μη τι άλλο δείχνουν μια μπάντα που ξέρει να γράφει καλά τραγόυδια ακόμα και όταν σνιφάρει διαλυτικό!!
🙋♀️Το εξώφυλλο με την τύπισσα που δεν μπορείς παρά να απορείς αν είναι καλή ιδέα να της την πέσεις, είναι έμπνευση του Alster-Atelier στο Αμβρούργο ενώ η φωτογραφία τραβήχτηκε απο τον Jacques Sehy. Είχα πάει να ξυριστώ σε μπαρμπέρισσα μια φορά που λέτε. Είναι επική εμπειρία να κρατάει γυναίκα λεπίδα στο λαιμό σου. Πόσο μάλλον αλυσοπρίονο!!!
✅Αποδοχή φακτ #1: Στα τραγούδια “Seawinds” και “Sounds of War” τραγουδάει ο μπασίστας Peter Baltes. Το “Seawinds” μάλιστα το έχουν κάνει διασκευή οι Therion.
😋Παρόλo το ακατέργαστο της ποιότητος του δίσκου, η μπάντα δέχτηκε αρκετές προτάσεις να παίξει σε γύρω χώρες, όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία και η Γαλλία. Ο ίδιος ο Udo θα πει αργότερα ότι ήταν όλοι άσχετοι με το αντικείμενο εκείνη την περίοδο και αυτό δε βοήθησε καθόλου στην παραγωγή και τη συνοχή του δίσκου. Τέλος σύμφωνα με τον Wolf Hoffmann, o δίσκος πούλησε με το ζόρι 3000 κόπιες αλλά δεν ήταν κάτι που το λέγανε και πολύ παραέξω γιατί ποιός ακούει τώρα το χωριό;;!!!
✅✅Αποδοχή φακτ #2: Υπάρχει Pώσικη επανέκδοση του 2017, η οποία περιλαμβάνει σχολιασμό απο τον Udo που λέει μέσα σε όλα ότι ο Ρουβάς έπρεπε να έβγαζε το Αίμα Δάκρυα και Ιδρώτας στα 70s που τα πράματα ήταν ζόρικα και όχι τότε που οι νέοι κάνανε προπαίδεια με κομπουτεράκι σαν καλομαθημένοι!!
🤔😱🙃Κάποιοι ρωτήσατε τι είναι Dad Metal. Είναι αυτό το metal περιόδου 70s που δεν είναι ακριβώς μέταλ και μοιάζει πιο πολύ με το νόθο παιδί των Deep Purple και Led Zeppelin οι οποίοι έχουν παράλληλη σχέση με τους Judas Priest. Όταν λοιπόν ο πατέρας του φίλου μου του Χρήστου, κυρ Βασίλης, άκουγε Accept, νόμιζε ότι άκουγε τον πιο βαρύ δίσκο όλων των εποχώνε, όταν βέβαια την ίδια στιγμή έχει κυκλοφορήσει το Hell Awaits των Slayer. Το οποίο Hell Awaits ήταν το false του κυρ Βασίλη που λέτε. Μηδέν αλητεία και τέρμα φασαρία. “Δεν είναι μέταλ αυτό, Βρασίδα. Είναι λαγός που το έκανε με σκύλο σε διασταύρωση με χαλασμένα φανάρια”. Άουτς! 😭
✅✅✅Αποδοχή φακτ #3: Ένας απο τους λόγους που ο δίσκος ακούγεται σαν compilation παρά σαν μια ενιαία προσπάθεια είναι και το γεγονός ότι ηχογραφήθηκε σε δυο περιόδους. Αυτό έδωσε μεν στη μπάντα καιρό να συμμαζέψει μερικές λεπτομέρειες αλλά προκάλεσε και μια ασυνέπεια στον ήχο και στο στυλ των κομματιών. Μην απορήσετε αν ακούγοντας τον, ψαρώσετε και νομίσετε ότι τελείωσε ο δίσκος και ξεκίνησε άλλος!
😏🤩🌶Στο τέλος της ημέρας ένας δίσκος με απαίσια παραγωγή και αμφιλεγομένου ποιότητας τραγούδια, άνοιξε το δρόμο για διεθνή καριέρα στους Γερμανούς Accept. O χρόνος θα τους δικαιώσει αλλά για την ώρα το ντεμπούτο είναι μια τρανή απόδειξη ότι οι καλλιτέχναι πρέπει να παιδευτούν στη σύνθεση και όχι στα ακριβά κουμπιούτερς και αριθμούς!!! Καλώς η κακώς, όπως τότε έτσι και τώρα, το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα πολύ πολύ καλό κομμάτι!!
